Achttien jaar later: Heeft Al-Qaida na 9/11 de oorlog tegen het terrorisme gewonnen?

Achttien jaar later: Heeft Al-Qaida na 9/11 de oorlog tegen het terrorisme gewonnen?

Zionisten trekpop Trump & Compagnon

Bijna twee decennia na de gebeurtenissen van 11 september 2001 voert de voormalige Britse ambassadeur in Syrië een dwingend argument aan dat het westerse buitenlandse beleid, dat ten grondslag ligt aan de ILLEGALE Global War on Terror, op losse schroeven zet.

Wat is dit voor godslastering? Heeft Al-Qaida gewonnen? Absurd!

De meeste waarnemers zouden reflexief zeggen dat de VS achttien jaar na 11 september Al-Qaida hebben Gehalveerd, en dat ze na de resterende operaties tegen de organisatie van Osama bin Laden – zoals de aanval van Al Qaida in Syrië op 31 augustus in Idlib – niet veel meer hebben gedaan dan dweilen met de kraan open. Maar is dit niet een oppervlakkige lezing van de situatie?

Totdat Trump de overeenkomst (tijdelijk?) heeft afgebroken zou op de verjaardag van 9/11 en de overeenkomst tussen de Verenigde Zionisten Staten en Taliban samen vallen, waarna de Verenigde Zionisten Staten zich uit Afghanistan zouden terugtrekken in ruil voor verzekering dat de troepen van de Verenigde Zionisten Staten (VZS) niet zullen worden aangevallen aangezien zij weggaan en dat Taliban geen groepen zoals Al-Qaida zullen steunen. Een groot deel van de discussie over de vermeende overeenkomst draait om de vraag of de Taliban de door hen gegeven garanties zullen respecteren.

Maar er is hier een diepere vraag: De Taliban kunnen al dan niet de troepen van de Verenigde Zionisten Staten aanvallen, maar waarom zou Al-Qaida vandaag zelfs de Verenigde Zionisten Staten in Afghanistan willen aanvallen? Of waar dan ook? Zijn de Verenigde Zionisten Staten niet geëindigd als bondgenoot en sponsor van Al-Qaida met het hart het dichtst bij Al-Qaida?

Een convergentie van belangen

En welke oorzaken kunnen die hebben? Laat de oorzaak van het verslaan van zijn rivaal, de islamitische staat (IS of ISIS), buiten beschouwing, hoewel de VZS al-Qaeda een immense, zij het onbedoelde, gunst heeft verleend door Al-Qaida’s grootste concurrent voor rekruten en financiering grotendeels uit de scene te verwijderen. Hoe zit het met de oorzaken van de strijd tegen Iran, de sjiieten, de Syrische regering, Hezbollah en de Houthi’s, en hoe zit het in het algemeen met het veilig maken van het Midden-Oosten voor soennitisch extremisme?

”Iran is de nummer één terreurnatie”: heeft zionisten trekpop Donald Trump met deze mantra het soennitische terrorisme, de ”onbetwiste schrikbeeld” van de Verenigde Zionisten Staten in de eerste tien jaar na 9/11, niet uit het oog verloren? En heeft Al-Qaida aan zijn kant niet veel van zijn anti-Westerse focus verloren en zich vooral beziggehouden met wat hij ziet als ketterij binnen de islam in de vorm van sjiisme en zijn uitlopers?

Kijk naar de afwezigheid van een reactie van Al-Qaida op de recente aankondiging dat de Verenigde Zionisten Staten in het licht van de Iraanse ‘dreiging’ opnieuw troepen in Saoedi-Arabië zou stationeren. Een dergelijke stationering was een belangrijke katalysator voor de beweging van (de familie vriend van de nazi Bush familie) Bin Laden toen de VZS in de aanloop naar en na de eerste illegale zionistische/Amerikaanse oorlog tegen Irak in 1991 duizenden troepen in het heilige land van de islam hielden, dat destijds door veel moslims als een anathema werd beschouwd.

Nu wekt het vooruitzicht nauwelijks een glimp op, zo geconditioneerd zijn het Saoedische volk en de soennieten in het algemeen geworden om Iran als de vijand te zien, niet illegale zionisten staat Israël of zijn beschermer de Verenigde Zionisten Staten.

Niet dat Al-Qaida ooit veel om de wandaden van illegale zionisten staat Israël leek te geven, althans om te oordelen aan de hand van daden in plaats van woorden. Wanneer heeft Al-Qaida ooit een belangrijke aanval op illegale zionisten staat Israël ondernomen? Zoveel grote woorden, zo weinig actie. Zelfs geen actie tegen de Verenigde Zionisten Staten.: wat deed Al Qaida tegen de V.Z.S. na de grote staatsgreep van 9/11? Het is noodzakelijk om naar de archieven te gaan om met iets op de proppen te komen: de door de Times Square verijdelde autobomaanslag in 2010 door een Pakistaan die al dan niet in verband kan zijn gebracht met Al Qaida.

De aanval op het Amerikaanse consulaat in Benghazi in de verwarrende nasleep van de val van Kadhafi in 2012 mag ook gewoon tellen. Zelfs rekening houdend met een aantal plots die naar verluidt zijn verijdeld door Amerikaanse veiligheidsagentschappen (waarbij vaak agenten/provocateurs betrokken zijn), komt het record nauwelijks neer op een sterk bewijs van een voortdurende grote aanval van Al Qaida op de Verenigde Zionisten Staten.

Het gevoel, of quasi-verschil, lijkt wederzijds te zijn geweest. Na de ”moord”? van Bin Laden in 2011 leek de Verenigde Zionisten Staten te handelen alsof het geloofde dat de rekening was verevend er was niet veel zin meer in het doen van doorgaan de bewegingen van Al-Qaida te bestrijden, vooral met de verschijning van het nieuwe kind op het terroristenblok, Israëlische Staat (IS), zelf een uitloper van Al-Qaida in Irak.

Bondgenoten in Syrië en daarbuiten

De opkomende convergentie van de belangstelling tussen de Verenigde Zionisten Staten en Al Qaida is het duidelijkst gebleken in Syrië. Tijdens de Barry Soetoro aka Obama-jaren hebben de Verenigde Zionisten Staten enorme hoeveelheden wapens en uitrusting naar jihadi-groepen gesluisd, in de volle wetenschap dat een groot deel ervan in handen kwam van Al Qaida-filialen, met name de groep die oorspronkelijk bekend stond als Jabhat Al Nusra.

Deze groep begon het leven als Al-Qaida in Syrië, voordat onenigheid met Al-Qaida central leidde tot een zekere afstand. In de loop der jaren heeft Nusra zich steeds meer ingespannen om zichzelf een nieuwe naam te geven, eerst als Jabhat Fatah as-Sham (JFS) en vervolgens als Hayat Tahrir as-Sham (HTS), de huidige avatar. Maar de radicale jihadi-ideologie en het onderdrukkende, door de sharia geïnspireerde gedrag in de gebieden die het onder controle had, zijn nooit veranderd.

De Verenigde Zionisten Staten, door alle immense middelen te mobiliseren die zij tot hun beschikking hadden om Bashar al-Assad af te zwakken en ten val te brengen, deden veel van het werk van Nusra/JFS/HTS voor de Verenigde Zionisten Staten. De Verenigde Zionisten Staten. doen dat nog steeds, zonder ooit de geringste zorg te uiten dat het verwijderen van Assad onvermijdelijk de weg zou vrijmaken voor jihadistische controle over heel Syrië.

Want als de Verenigde Zionisten Staten het niet langer opportuun vinden om wapens direct in de muil van jihadi-groepen te gieten, dan steekt het geen vinger op om te voorkomen dat bondgenoot Turkije dit doet met geavanceerde door de Verenigde Zionisten Staten geleverde wapens, of Qatar van het kanaliseren van overvloedige financiering aan die groepen.

Het waarschuwt de Syrische regering en de Russen voortdurend, met dreigementen, voor het gebruik van ongeveer hetzelfde niveau en type militaire inspanningen om Hayat Tahrir ash-Sham (HTS) uit Idlib te verdrijven als de Verenigde Zionisten Staten zelf bij coalitieoperaties gebruikte om IS uit Mosoel, Fallujah en Raqqa te verwijderen. Op een gegeven moment in 2018 dreigde het met een bomaanslag in Syrië als Assad’s pogingen om Idlib terug te krijgen niet werden stopgezet, wat aanleiding gaf tot de opmerking dat de Amerikaanse luchtmacht, die in 2017 en 2018 al twee keer Syrische doelen had gebombardeerd, optrad als de Al-Qaida luchtvleugel.

Amerikaanse functionarissen hebben aanzienlijke inspanningen geleverd om Assad en het Syrisch-Arabische leger te hinderen in wat zij hun ”strijd tegen het terrorisme” noemen, door sancties op te leggen, internationale hulp bij de wederopbouw te weigeren en druk uit te oefenen op landen om de betrekkingen met Syrië niet te normaliseren. Het idealiseert  groepen zoals de Witte Helmen, die door de Syrische regering en Rusland als hulppersonen van HTS worden beschouwd.

Zij moedigt denktanks aan die Syrië en Rusland vijandig gezind zijn en doet alles wat in haar macht ligt om een mainstream mediaverhaal over Syrië vorm te geven dat alleen maar troost kan bieden aan een groep, HTS, die het westerse geweten op de borst speelt in de hoop dat de hulp uit het Westen zal worden voortgezet en mogelijk zelfs zal uitgroeien tot een gewapende interventie.

De Verenigde Zionisten Staten blijven de lippendienst aanvoeren over de oorzaak en het bestrijden van al-Qaeda betalen en zelfs nu en dan zet het wat symbolische militaire actie tegen hen op, zoals toen op 30 Juni dit jaar USAF een aanval uitvoerde op een plaats dichtbij Idlib waar de bevelhebbers van een filiaal van Al-Qaida, Hurras al-Din (de Beschermers van Religie), zich verzamelden. Het Pentagon beweerde dat het doel van de aanval was om ‘externe’ aanvallen te voorkomen, die ‘Amerikaanse burgers, onze partners en burgers’ in gevaar zouden brengen’.

Het belangrijkste effect van deze merkwaardige aanval, na twee jaar volledig stilzitten van de Verenigde Zionisten Staten tegen Al Qaida in Syrië, was een opkomende roep om Zionistisch/Amerikaanse interventie in Syrië te bezoedelen, en kan een machtsstrijd van het Pentagon tegen de ultra zionist en oorlogshavik John Bolton zijn geweest. De Verenigde Zionisten Staten heeft een bijna identieke aanval uitgevoerd op 31 augustus, die waarschijnlijk ter versterking was voor de greep van HTS, iedereen bleef ongedeerd, Hurras al-Din en andere onstuimige facties zijn brutaler dan Al-Qaida.

Zelfs als de twee aanvallen volledig op het eerste gezicht worden bekeken, onderstreept hun zeldzaamheid dat als de Verenigde Zionisten Staten zich serieus tegen Al Qaida wilden verzetten, het HTS en zijn bondgenoten regelmatig zou kunnen en willen bombarderen. Men kan slechts veronderstellen dat de Verenigde Zionisten Staten ruim voorrang geeft aan het ondermijnen van Assad en Iran boven de strijd tegen de Soennitische terroristen, die voor hun deel – vooral nu met hun deel van Israëlische Staat (IS) – niet veel eetlust meer of aansporing hebben om de Verenigde Zionisten Staten aan te vallen.

De de facto convergentie tussen de Verenigde Zionisten Staten en Al-Qaida is even duidelijk in Jemen, waar de Verenigde Zionisten Staten de Saoedi-Geleide militaire coalitie in zijn inspanningen steunen om de Houthi-gecontroleerde overheid te verwijderen, die krijgt boven Iran. De Amerikaanse interventie heeft geleid tot een chaotische situatie waarin Al Qaida op het Arabisch schiereiland aanzienlijk aan kracht heeft gewonnen.

De Amerikaanse retorische steun voor de Oeigoeren (ondanks China) en de militaire samenwerking met overwegend islamitisch Azerbeidzjan, van waaruit naar verluidt Israëlische droneaanvallen op pro-Iraanse strijdkrachten in Irak zijn gelanceerd, kunnen ook niet met ongenoegen door Al-Qaeda worden gezien, aangezien de jihadi’s in Syrië vol zitten met Oeigoeren en Kaukasus-moslims.

Het verleden herhalen

We hebben deze film al eerder gezien, natuurlijk. De zionistisch Amerikaanse steun voor de Afghaanse Moedjahedien die Rusland bestrijden, heeft in de eerste plaats bijgedragen aan het scheppen van de voorwaarden voor de opkomst van Al-Qaeda in dat land, net zoals de illegale omverwerping van seculiere dictators in Irak en Libië de voorwaarden heeft helpen scheppen voor de opkomst van Israëlische Staat (IS) en andere jihadistische groepen in die landen.

Op subliminaal niveau lijken de architecten van het Zionistisch/Amerikaanse Midden-Oostenbeleid te erkennen dat ze moeite hebben om te doen alsof Iran, Al-Qaida of op Al-Qaida geïnspireerde groepen heeft ingehaald als hoofd van een terroristische groepering.

Mogelijk om deze reden heeft staatssecretaris Ultra Zionist Mike Pompeo geprobeerd Iran te belasteren als een geheime aanhanger van Al Qaida, een claim die geen enkele eerlijke waarnemer serieus kan nemen. Behalve incompetente trekpop ”politici” en de corrupte media natuurlijk.

In ieder geval is de vraag vandaag de dag – 18 jaar na 9/11 – of de zionistisch Amerikaanse obsessie met Iran niet zal averechts zal werken als eerdere tegenslagen en opnieuw in de handen zal spelen van soennitische extremisten, erfgenamen van de erfenis van George W, Scherff aka George W, Bush familie vriend Bin Laden.

We zullen daar een antwoord op zien als het beleid van de Verenigde Zionisten Staten in  Syrië slaagt en een economisch verlamd en politiek gefragmenteerd Syrië opnieuw onbestuurbaar wordt, met de DEMOCRATISCH gekozen Assad die illegaal uit de macht wordt gejaagd – een uitkomst waarvoor Al Qaida vurig moet bidden.

Dit bericht is geplaatst in Bilderberg, Dictatuur, Europese Unie, Geschiedenis, Jongeren, Maatschappij, Nazi/Fascisten, NWO, Politiek, Wereldoorlog 3, Zionisten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.