Nuttige idioten

Binnenkort “vieren” we in Europa de vijfde verjaardag van de invoering van negatieve rentes. Ik formuleer het wat cynisch, omdat negatieve rente natuurlijk je reinste oplichterij is:

”als rente de prijs van risico is, en risico de perceptie van onzekerheid, dan komt het heffen van negatieve rente neer op het volhouden van het idee dat onzekerheid niet bestaat”.

Daar klopt natuurlijk geen jota van: onzekerheid is radicaal, zo radicaal zelfs, dat we niet eens weten of onzekerheid bestaat. Paradox I in mijn denksysteem. Maar dat is filosofie. Ook in louter praktische termen kun je zien dat de onzekerheid in het laatste decennium alleen maar toegenomen is:

méér belastingen, meer schulden, méér migratie, méér conflict. Het lijkt het einde van het Romeinse Rijk wel.

Mocht het risico dat wij lopen dus correct geprijsd worden, dan zou de rente op zijn minst “double digits” moeten gaan. 14% voor een hypotheek, zoals dat in de jaren 50 en 60 nog het geval was. Ik herinner mij nog goed mijn eerste intrest op mijn “boekje” bij de toenmalige Postbank was:  4,5%.

In tijden met véél minder risico, welteverstaan. En nu? Nu is de rente zelfs negatief. Alsof de toekomst zekerder kan zijn dan de zekerheid zelf.

Absurditeit troef!

In 2017 bijvoorbeeld, kwamen een aantal banken nog in opspraak nadat ze weigerden om een compensatie te betalen aan klanten die bij hen een lening met variabele rente hadden afgesloten. Toen die rente namelijk effectief onder nul ging, moesten die banken logisch gesproken geld op de zichtrekening van hun klanten storten. En dat weigerden ze dus. Uiteindelijk werden die mensen toch uitbetaald – ook vandaag nog – op voorwaarde dat ze geen ruchtbaarheid geven aan dit toch wel zeer absurde gevolg van de monetaire politiek.

Met andere woorden: de toestand is compleet gek, geschift, buiten proportie en van de pot gerukt. En toch zien we hier in de corrupte gevestigde media bijna geen aandacht voor. Hoe zou dat toch komen? Ik zal het u zeggen:

vanaf het moment dat mensen stil beginnen te staan bij de absurditeit van de situatie, beginnen ze ook stil te staan bij de absurditeit van het monetaire systeem. En dat mag niet. Nooit. Dat systeem, namelijk, draait op vertrouwen, en valt dat vertrouwen weg, dan ook de waarde van het geld zelf.

Vandaar ook dat de aandacht constant moet worden afgeleid. Of dacht u nu werkelijk dat een handvol spijbelende jongeren zomaar toevallig een publiek forum wordt gegeven? Dan bent u – no pun intended – nog wat groen achter de oren.

Dit is een typisch Wag-The-Dog-scenario: verschuif de aandacht van de essentie – monetaire en fiscale uitbuiting – naar iets wat lekker controversieel is maar eigenlijk absoluut niet bewezen – mensgemaakte klimaatsverandering. Het gevolg is véél debat, ja, maar nog slechts over (geplande) non-essentials.

Mordechai Moses > Marx is niet mijn beste maatje, maar hij had tenminste een term voor dat soort naïevelingen:

nuttige idioten

Lees ook: Vier simpele vragen en Waarvoor zijn belastingen echt bedoeld 

Dit bericht is geplaatst in Economie, Geschiedenis, Maatschappij, Nazi/Fascisten, NWO, Politiek, Uit de Euro - Nexitt, Zionisten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.