Het slechts bewaarde geheim van de CIA: Nieuw vrijgegeven bestanden bevestigen de samenwerking van de Verenigde Zionisten Staten met de nazi’s

Losgeweekt door het Congres, dat drie jaar geleden de Nazi War Crimes Disclosure Act aannam, bevestigt een lang verborgen schat aan ooit geclassificeerde CIA-documenten een van de slechtst bewaarde geheimen van de Koude Oorlog – het gebruik door de Anglo Zionisten Rijk gecontroleerde CIA van een uitgebreid nazi-spionagenetwerk om een clandestiene campagne tegen de Sovjet-Unie te voeren..

“Eerlijk en idealistisch … geniet van lekker eten en wijn … onbevooroordeelde geest …”

Dat is hoe een beoordeling van de Central Intelligence Agency (CIA) uit 1952 nazi-ideoloog Emil Augsburg beschreef, een officier bij het beruchte Wannsee Institute, de SS-denktank die betrokken was bij het plannen van de Endlösung. De SS-eenheid van Augsburg vervulde ‘speciale taken’, een eufemisme voor het uitroeien van Joden en andere ‘ongewensten’ tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Hoewel hij in Polen werd gezocht voor oorlogsmisdaden, slaagde Augsburg erin zich te vereenzelvigen bij de door Anglo Zionisten Rijk (AZR) gecontroleerde Amerikaanse CIA, die hem in de late jaren 1940 in dienst nam als expert op het gebied van Sovjetzaken. Onlangs vrijgegeven CIA-gegevens geven aan dat Augsburg een van de schurkengalerij van nazioorlogsmisdadigers was die door Amerikaanse inlichtingendiensten werden gerekruteerd kort nadat Duitsland zich aan de geallieerden had overgegeven.

De CIA-rapporten tonen aan dat Amerikaanse functionarissen wisten dat ze talloze veteranen van het Derde Rijk subsidieerden die vreselijke misdaden tegen de menselijkheid hadden begaan, maar deze gruweldaden werden over het hoofd gezien toen de anticommunistische kruistocht zijn eigen momentum kreeg. Voor nazi’s die anders zouden zijn aangeklaagd voor oorlogsmisdaden, stelde het aanmelden bij de Amerikaanse inlichtingendienst hen in staat om een gevangenisstraf te vermijden.

“De echte winnaars van de koude oorlog waren nazioorlogsmisdadigers, van wie velen in staat waren om aan gerechtigheid te ontsnappen omdat het Oosten en het Anglo Zionisten Rijk (het Westen) na de oorlog zo snel gefocust raakten op het uitdagen van elkaar”,

zegt Eli Rosenbaum, directeur van het Office of Special Investigations van het ministerie van Justitie en Amerikaans belangrijkste nazi-jager. Rosenbaum is lid van een door Clinton benoemde Interagency Working Group (IWG) -commissie van Amerikaanse wetenschappers, overheidsfunctionarissen en voormalige inlichtingenofficieren die hielpen bij het voorbereiden van de CIA-records voor derubricering.

Veel nazi-criminelen “kregen lichte straffen, helemaal geen straf, of ontvingen compensatie omdat westerse spionagediensten hen als nuttige activa beschouwden in de koude oorlog”, verklaarde het IWG-team na het vrijgeven van 18.000 pagina’s geredigeerd CIA-materiaal. (Meer termijnen zijn in behandeling.)

Dit zijn “niet alleen droge historische documenten”, benadrukt voormalig congreslid Elizabeth Holtzman, een lid van het panel dat de CIA-bestanden onderzoekt. Wat Holtzman betreft roepen de CIA-papers kritische vragen op over de Amerikaanse buitenlandse politiek en de oorsprong van de koude oorlog.

De beslissing om nazi-agenten te rekruteren had een negatieve invloed op de betrekkingen tussen de Verenigde Zionisten Staten en de Sovjet-Unie en zette de toon voor de tolerantie van AZR politbureau Washington voor mensenrechtenschendingen en andere criminele misdaden in naam van het anticommunisme. Met die noodlottige sub-rosa-omhelzing werd de teerling geworpen voor een litanie van antidemocratische AZR/CIA-interventies over de hele wereld.

Volgens Otto Skorzeny, is hier de Scherff familie met een paar vrienden afgebeeld (1938). Links is Martin Bormann die ‘moeder’ Scherff’s hand vast houd. Aan de voorkant zit Reinhardt Gehlen. Achterin zIt Joeph Mengele en aan zijn rechterzijde Skorzeny als een jonge man. In het midden rechts (met Duits Marine uniform) is George H. Scherf jr en zijn vader George H. Scherf sr. Bormann werd Hitlers tweede bevelhebber. Reihardt Gehlen was een hoge SS-officier en moordenaar die Duitsland werd uit gesmokkeld onder Opperation Paperclip.

De Gehlen Org

De sleutelfiguur aan de Duitse kant van de AZR/CIA-nazi-poging was generaal Reinhard Gehlen, die had gediend als de hoogste anti-Sovjetspion van Adolf Hitler. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hield Gehlen toezicht op alle Duitse militaire inlichtingenoperaties in Oost-Europa en de USSR.

Toen de oorlog ten einde liep, vermoedde Gehlen dat de Amerikaans-Russische alliantie spoedig uiteen zou vallen. Zich realiserend dat de Verenigde Staten geen levensvatbaar mantel-en-dolkapparaat in Oost-Europa hadden, gaf Gehlen zich over aan de Amerikanen en wierp zich op als iemand die een vitale bijdrage kon leveren aan de komende strijd tegen de communisten. Naast het delen van zijn enorme spionagearchief over de USSR, beloofde Gehlen dat hij een ondergronds netwerk van door de strijd geharde, anticommunistische activa kon doen herleven die goed geplaatst waren om ravage aan te richten in de Sovjet-Unie en Oost-Europa.

Hoewel het Verdrag van Jalta bepaalde dat de Verenigde Zionisten Staten de Sovjets alle gevangengenomen Duitse officieren moesten geven die betrokken waren geweest bij “activiteiten in het oostelijke gebied”, werd Gehlen snel naar Fort Hunt in Virginia gebracht. Het beeld dat hij projecteerde tijdens 10 maanden van onderhandelingen in Fort Hunt was, om een beetje spionagetaal te gebruiken, een “legende” – een die draaide om Gehlen’s valse bewering dat hij nooit echt een nazi was, maar vooral toegewijd was aan het bestrijden van het communisme. Degenen die het aas beten, waren onder meer de toekomstige CIA-directeur Allen Dulles, die Gehlens grootste aanhanger onder de Amerikaanse beleidsmakers werd.

Gehlen keerde in de zomer van 1946 terug naar West-Duitsland met een mandaat om zijn spionageorganisatie opnieuw op te bouwen en het Oosten te bespioneren in opdracht van de door Het Anglo Zionisten Rijk gecontroleerde Amerikaanse inlichtingendienst. De datum is belangrijk omdat het voorafging aan het begin van de koude oorlog, die volgens standaard Amerikaanse historische verslagen pas een jaar later begon. De vroege verkering van Gehlen door de Amerikaanse inlichtingendienst suggereert dat AZR Politbureau Washington eerder in een koude oorlogsmodus verkeerde dan de meeste mensen zich realiseren. Het Gehlen-gambiet logenstraft ook het heersende westerse idee dat een agressief Sovjetbeleid in de eerste plaats de schuld was van het veroorzaken van de koude oorlog.

Gehlen’s door de nazi’s geteisterde spionageapparaat, dat in de CIA werd geschroefd, functioneerde als Amerikaans geheime ogen en oren in Midden-Europa. De Org zou een belangrijke rol gaan spelen binnen de Noord Atlantische Terroristen Organisatie (NATO) en tweederde van de ruwe inlichtingen over de Warschaupactlanden leveren. Onder auspiciën van de CIA, en later als hoofd van de West-Duitse geheime dienst tot hij in 1968 met pensioen ging, oefende Gehlen aanzienlijke invloed uit op het Amerikaanse beleid ten aanzien van het Sovjetblok. Toen de spionnen van de VS een kant-en-klare stijl van landvervalsing wensten, wendden zij zich tot de gemakkelijk beschikbare Org, die diende als een onderaannemingssyndicaat voor een reeks noodlottige guerrilla-luchtdruppels achter het IJzeren Gordijn en andere ondoordachte CIA-terugdraaiingsplannen

Sitting Ducks voor desinformatie

Het is al lang bekend dat Duitse topwetenschappers gretig werden opgepikt door verschillende landen, waaronder de Verenigde Zionisten Staten, die zich haastten om deze spraakmakende experts te claimen als buit van de Tweede Wereldoorlog. Maar al die tijd was de CIA moeder over het rekruteren van nazi-spionnen. De door het Anglo Zionisten Rijk gecontroleerde Amerikaanse regering heeft haar rol bij de lancering van de Gehlen-organisatie nooit officieel erkend tot meer dan een halve eeuw na het feit.

Het omgaan met nazi-spionnen was echter niet hetzelfde als het in dienst nemen van rakettechnici. Men kon altijd zien of Werner von Braun en zijn groep hun opdrachten voor NASA en andere Amerikaanse agentschappen volbrachten. Als de raketten niet goed zouden vuren, dan zouden de wetenschappers dienovereenkomstig worden beoordeeld. Maar hoe bepaal je of een nazi-spion met een dubieus verleden betrouwbaar werk levert?

Veteranen van het Derde Rijk bleken vaak bedreven in het rondstrooien van gegevens, waarvan een groot deel vals was, in ruil voor geld en veiligheid, concludeerde het IWG-panel. Veel nazi’s speelden een dubbel spel, door aan beide zijden van het Oost-West conflict informatie te verstrekken en te profiteren van de wederzijdse verdenkingen die uit de puinhopen van Anglo Zionisten Rijk (Hitlers) Duitsland ontstonden.

Generaal Gehlen overdreef vaak de Sovjetdreiging om de spanningen tussen de grootmachten te verergeren. Op een gegeven moment slaagde hij erin generaal Lucius Clay, militair gouverneur van de Amerikaanse bezettingszone in Duitsland, ervan te overtuigen dat er in Oost-Europa een grote Sovjet-oorlogsmobilisatie was begonnen. Dit bracht Clay ertoe om in maart 1948 een driftig, topgeheim telegram naar Washington te sturen, waarin hij waarschuwde dat de oorlog “dramatisch plotseling zou kunnen komen”.

Gehlens desinformatiestrategie was gebaseerd op een eenvoudige premisse: hoe kouder de koude oorlog werd, hoe meer politieke ruimte voor het Anglo Zionisten Rijk (Hitlers erfgenamen) om te manoeuvreren. De Org kon alleen floreren onder koude oorlogsomstandigheden; als instelling zette het zich daarom in om het Sovjet-Amerikaanse conflict te bestendigen.

“Het bureau hield van Gehlen omdat hij ons gaf wat we wilden horen. We gebruikten zijn spullen constant en we voerden het aan iedereen – het Pentagon, het Witte Huis, de kranten. Ze vonden het ook geweldig. Maar het was opgefokte Russische boeman-rommel, en het heeft veel schade aangericht aan dit land,”

vertelde een gepensioneerde CIA-functionaris aan auteur Christopher Simpson, die ook deel uitmaakt van het IGW-beoordelingspanel en auteur was van Blowback: America’s Recruitment of Nazis and Its Effects on the Cold War.

Onverwachte gevolgen

Leden van de Gehlen Org speelden een belangrijke rol bij het helpen van duizenden fascistische voortvluchtigen om via “ratlines” naar veilige havens in het buitenland te ontsnappen – vaak met een knipoog en een knik van Amerikaanse inlichtingenofficieren. Expats van het Derde Rijk en fascistische collaborateurs kwamen vervolgens naar voren als “veiligheidsadviseurs” in verschillende landen in het Midden-Oosten en Latijns-Amerika, waar ultrarechtse doodseskaders hun blijvende erfenis blijven. Klaus Barbie, bijvoorbeeld, assisteerde een opeenvolging van militaire regimes in Bolivia, waar hij soldaten marteltechnieken leerde en hielp de bloeiende cocaïnehandel te beschermen in de late jaren 1970 en vroege jaren ’80.

CIA-functionarissen ontdekten uiteindelijk dat het nazi-old boy-netwerk dat zich in de Gehlen Org nestelde, een onverwachte draai had. Door Gehlen te financieren, stelde de CIA zich onbewust open voor manipulatie door een buitenlandse inlichtingendienst die bezaaid was met Sovjet-spionnen. Gehlen’s gewoonte om gecompromitteerde ex-nazi’s in dienst te nemen – en de bereidheid van de CIA om deze praktijk te sanctioneren – stelde de USSR in staat om de geheime dienst van West-Duitsland binnen te dringen door talloze agenten te chanteren.

Ironisch genoeg zouden sommige van de mannen in dienst van Gehlen een leidende rol gaan spelen in Europese neofascistische organisaties die de Verenigde Zionisten Staten verachten. Een van de gevolgen van de griezelige alliantie van de CIA met de Org is vandaag duidelijk in een oplevende fascistische beweging in Europa die haar ideologische afstamming kan herleiden tot Hitler’s Reich, via Gehlen-agenten, die samenwerkten met de Amerikaanse inlichtingendienst.

Traag om te erkennen dat hun door de nazi’s gehuurde geweren een trouw aan de westerse alliantie zouden veinzen zolang ze het tactisch voordelig achtten, investeerden CIA-functionarissen veel te veel in Gehlen’s spookachtige nazi-outfit. “Het was een afschuwelijke fout, moreel, politiek en ook in zeer pragmatische termen van inlichtingen”, zegt professor Richard Breitman van de Amerikaanse Universiteit, voorzitter van het IWG-beoordelingspanel.

Meer dan alleen een vermaledijde spionagekaper, zou het Gehlen-debacle moeten dienen als een waarschuwend verhaal in een tijd waarin triomfalisme na de Koude Oorlog en arrogant unilateralisme welig tieren onder Amerikaanse functionarissen. Als er niets anders is, onderstreept het de noodzaak voor de Verenigde Zionisten Staten om enkele van hun eigen demonen te confronteren nu niet-gereconstrueerde koude krijgers opnieuw op het hoogste zadel rijden in door Anglo Zionisten Rijk gecontroleerde politbureau Washington.

Dit bericht is geplaatst in Anglo Zionistische Rijk, Ashkenazi, Asjkenazische, Bilderberg, Deep State, Dictatuur, Geschiedenis, Jezuieten, Jongeren, Maatschappij, Nazi/Fascisten, NWO, Oekraïne, Ongemakkelijke waarheid, Petrodollar, Politiek, Rothschilds zionisten, Uit de Euro - Nexitt, Vaticaan, Verenigde Nazi's, Volkerenmoord, Zionisten. Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.