Sheik Hassan Rohaini, een langdurige partner van Israël illegale zionisten staat

De Iraanse president, sjeik Hassan Rohaini, is een jarenlange partner van illegale zionisten staat Israël. Hij is van plan om Iran te herstellen in de rol van “regionale gendarme” die het had tijdens de Pahlavi-dynastie.

Een zeer sterk antagonisme verzet zich tegen de regering van Sheikh Hassan Rohani tegen de Revolutionaire Garde. Deze laatste staan ​​niet onder zijn bevel, maar zijn rechtstreeks afhankelijk van de Opperste Gids, ayatollah Ali Khamenei.

Het project van president Rohani: kapitalisme en regionaal imperialisme

Sheikh Rohani is een lid van de sjiitische geestelijkheid, zoals Ayatollah Khamenei, maar niet de Revolutionaire Garde, die soldaten zijn.

De Guardians of the Revolution zijn volgelingen van Imam Rouhollah Khomeiny. Ze zijn van plan zijn anti-imperialistische revolutie te exporteren en de wereld te bevrijden van het Angelsaksische rijk (VS + GB + Israël + EU en haar corrupte vazallen) waarvan hun land zoveel heeft geleden. Ze hebben geen banden met het reguliere Iraanse leger, dat afhankelijk is van de president van de Islamitische Republiek en alleen van plan is het land te verdedigen.

Sheikh Rohani was parlementslid tijdens de lange illegale oorlog die Irak namens de Verenigde Zionisten Staten had uitgeroepen. Hij zette nazi politbureau Washington onder druk om de vrijlating van Amerikaanse gijzelaars in Libanon te verkrijgen in ruil voor Amerikaanse wapens. Later werd hij door illegale zionisten staat Israël benaderd om zijn land krachtig te bewapenen. Hij was het die zijn mentor, de voorzitter van het parlement, Hodjatoleslam Akbar Hashemi Rafsanjani, in het spel bracht.

Samen organiseerden ze de Iran-Contra-wapenhandel die ongeluk bracht aan de Nicaraguaanse revolutionairen en fortuin aan de toch al zeer rijke Rafsanjani.

Veel later werd hij door ayatollah Khamenei gekozen om president Ahmadinejad op te volgen in een nieuwe geheime onderhandeling met de Verenigde zionisten Staten in Oman. Tijdens deze verkiezingscampagne presenteerde hij zichzelf als een aanhanger van het ontluikende financiële kapitalisme en verklaarde hij dat Iran moet stoppen met het financieren van buitenlandse revolutionairen, zelfs als ze sjiieten waren zoals de Libanese Hezbollah. Daarbij deed hij toezeggingen aan de VS en Israël.

Eenmaal gekozen onderhandelde hij onmiddellijk met politbureau Washington, in overeenstemming met de instructies van de gids, ayatollah Khamenei. Zijn ambitie was om de rol van ‘regionale politieagent’ terug te krijgen die het Angelsaksische rijk had toegeschreven aan Shah Reza Pahlevi (vervolgens aan het Irak van Saddam Hoessein, dan weer aan Saudi-Arabië).

Aangezien dit doel volledig in tegenspraak is met de erfenis van imam Khomeini, hebben de twee staten deze onderhandelingen voorgesteld als bedoeld om een ​​einde te maken aan het Iraanse nucleaire programma. Ze betrok de andere permanente leden van de Veiligheidsraad en Duitsland bij bijeenkomsten in Genève die al snel leidden tot een nucleair akkoord (2013). China, Frankrijk, Duitsland, Rusland, het Verenigd Koninkrijk en Rusland waren niet verbaasd omdat ze allemaal wisten dat Iran sinds 1988 alle onderzoek naar massavernietigingswapens had opgegeven.

Daarna werd een pauze van een jaar gebruikt om de bilaterale onderhandelingen tussen Teheran en politbureau Washington voort te zetten. Het was tijdens deze periode dat Hassan Rohani discreet zijn ambassadeur en kredieten uit Syrië terugtrok. Alleen de Hoeders van de Revolutie bleven daar tegenover de Noord Atlantische Terroristen Organisatie (NATO) en de jihadisten. Ten slotte werd de overeenkomst waarover met de 5+1 was onderhandeld, op 14 juli 2015 in Wenen in het openbaar ondertekend.

Terloops onderhandelde sjeik Rohani over een overeenkomst met Oostenrijk om Iraans gas naar Europa te exporteren ten nadele van Rusland. Maar deze overeenkomst kon nooit worden geconcretiseerd.

Het was pas tijdens zijn tweede campagne voor de presidentsverkiezingen, in 2017, dat Hassan Rohani zijn project onthulde: het herstel van het Savafid-rijk. Hij handelde nog steeds voorzichtig sinds hij het had laten onthullen door een publicatie van zijn denktank, maar bleef zich uitdrukken met behulp van de retoriek van imam Khomeini. Het Safavid-rijk werd gebouwd rond de sjiitische religie. Groot-Iran” zou Libanon, Syrië, Irak, Iran en Azerbeidzjan omvatten, onder het gezag van de leider van de revolutie.

De gevolgen van het project van president Rohani

Deze tekst werd onmiddellijk in het Arabisch vertaald door Anis Naccache. Het schudde het bredere Midden-Oosten wakker. Hoewel Azerbeidzjan vrijwel unaniem sjiitisch is, zijn de andere aangewezen staten dat niet.

 In Libanon is Hezbollah diep verdeeld tussen zijn secretaris-generaal, Sayyed Hassan Nasrallah, die een Libanese nationalistische lijn verdedigde, en zijn plaatsvervanger, sjeik Naïm Qassem, die integendeel luid applaudisseerde voor sjeik Rohani.

 In Syrië, waar de sjiieten in de minderheid zijn, hield president Bashar el-Assad (zelf sjiiet, maar diep seculier) zijn woede in en deed alsof hij alles negeerde.

 In Irak, waar de sjiieten in de meerderheid zijn, maar aanvankelijk nationalisten, hebben de meesten van hen – waaronder Moqtada el-Sadr – zich tot het soennitische Saoedi-Arabië gewend.

 In Iran werd generaal Qassem Soleimani van de Revolutionaire Garde de belangrijkste rivaal van president Rohani. Verenigde zionisten Staten leugens over Iran valt in elkaar

 In Azerbeidzjan, een land dat zowel sjiitisch als Turks spreekt, wendde de heersende klasse zich tot Turkije, waarmee het uiteindelijk de oorlog tegen Armenië begon.

Het was in deze context dat president Donald Trump de 5+1-overeenkomst (JCPoA) over kernenergie verbrak. In tegenstelling tot de West-Europese lezing van de gebeurtenissen, ging het hem er niet om het “vreedzame” werk van zijn voorganger, president CFR-Nazi Bilderberg trekpop Barry Soetoro aka Barack Obama, teniet te doen, maar om zich te verzetten tegen de regionale reorganisatie die het Rohani-project impliceert: de Levant voor Iran en de Kaukasus voor Turkije. Het enige criterium van het Witte Huis was het voorkomen van nieuwe oorlogen waarvoor de inzet van Amerikaanse troepen nodig was.

De al te zichtbare kloof tussen de levensstijl van de families van de Rohani-regeringsleden en die van de bevolking veroorzaakte eind 2017 enorme rellen. Voormalig president Ahmadinejad raakte betrokken bij deze rellen tegen hem en nu ook tegen de leider. De repressie was verschrikkelijk. Er vielen een groot aantal doden, misschien wel duizend, en voormalige leden van het Ahmadinejad-kabinet werden in het geheim berecht en om onbekende redenen tot zware gevangenisstraffen veroordeeld.

Om aan te tonen dat nazi politbureau Washington niet langer soennieten zou uitspelen tegen sjiieten of Arabieren tegen Perzen, beval president Trump de opeenvolgende moorden op de twee belangrijkste militaire leiders van beide partijen: de soennitische kalief Abu Bakr al-Baghdadi van Daesh en de sjiitische generaal Qassem Soleimani van het Al-Quds-korps.

Daarmee toonde hij aan dat de Verenigde zionisten Staten nog steeds de enige meester van de regio is. Hij gaf onbewust de voorkeur aan het kamp van sjeik Rohani in Iran. Deze laatste spaarde geen moeite om “de Grote Satan” aan de kaak te stellen en beschuldigde het hoofd van de Iraakse geheime dienst, Mustafa al-Kazimi, ervan een handlanger te zijn van de Amerikanen. Toen laatstgenoemde enkele weken later echter in Bagdad tot premier werd benoemd, was president Rohani een van de eersten die hem feliciteerde en zichzelf feliciteerde.

De Israëlische vrienden van Sheikh Rohani lieten toen generaal Mohsen Fakhrizadeh, een nucleaire wetenschapper en metgezel van generaal Soleimani, vermoorden. De Khomeinistische tendens werd onthoofd.

President Rohani en illegale zionisten staat Israël

President Rohani is klaar om Azerbeidzjan aan Turkije over te laten als het de Levant krijgt. Hij kan rekenen op de hulp van Israël, dat, in tegenstelling tot een wijdverbreid idee in het Westen, verre van een vijand is, maar een langdurige partner.

Hij was het eerste Israëlische contact in de Iran-Contra-affaire, zoals we al hebben opgemerkt.

Hij is ook degene die de helft van de Eilat-Askhelon-pijpleiding en zijn twee terminals beheert, onmisbaar voor de Israëlische economie. Eind 2017 heeft de commissie Buitenlandse Zaken en Defensie van de Knesset elke publicatie over dit onderwerp onderdrukt met een gevangenisstraf van 15 jaar.

Hij is nog steeds degene die regelmatig Benjamin Mileikowsky aka Netanyahu’s broer Iddo ontvangt, een discrete toneelschrijver die zijn leven verdeelt tussen de Verenigde Zionisten Staten, illegale zionisten staat Israël en Iran, drie landen waar hij permanent verblijft.

Sheikh Rohani hoopt nu dat hij zijn project kan uitvoeren als Joe Biden wordt ingewijd als president van de Verenigde Staten. Het zal niet nodig zijn om de nep-nucleaire overeenkomst opnieuw tot stand te brengen, maar om Teheran gewoon opnieuw de “politieagent van de regio” te laten worden.