via Nieuws uit de Perimeter

(Chaz Anon) Een beroep doen op de corrupte Autoriteit is een logische misvatting. Maar tijdens deze lang uitgeteste Covid-19-simulatie van wereldwijd autoritarisme wordt ons keer op keer verteld om de corrupte CDC – het Amerikaanse RIVM – te vertrouwen, die het de hele tijd verkeerd heeft gedaan.

De sleutel tot een gezonde democratie is om voortdurend het ”gezag” in twijfel te trekken. En de belangrijkste vraag die aan deze autocratische autoriteit moet worden gesteld is: is het Sars-CoV-2 Virus ooit echt geïsoleerd geweest? En zo ja, laat ons dan het bewijs zien.

De United States Centers for Disease Control (CDC) in Atlanta heeft schriftelijk bevestigd dat ze geen echte, geïsoleerde, gezuiverde, monster van het SARS-CoV-2 Virus hebben en geen gegevens kunnen verstrekken over dat virus, dat naar verluidt COVID-19 veroorzaakt.

In de afgelopen maanden zijn er verzoeken van de Freedom of Information Act (FOIA) ingediend bij de Centers for Disease Control (CDC) om bewijs te vragen dat CDC het SARS-CoV-2-virus heeft geïsoleerd of gezuiverd.

Op 7 juni 2021 bevestigde het CDC (opnieuw) schriftelijk dat ze geen gegevens hebben waaruit blijkt dat ze ooit het virus hebben geïsoleerd of gezuiverd dat naar verluidt de ziekte COVID-19 veroorzaakt.

Deze schriftelijke verzoeken werden gedaan door Mevrouw Christine Massey aan CDC/ATSDR FOIA Chief Officer Mr. Robert Andoh, om ALLE records, onderzoek en/of bevindingen voor ELKE “virale” isolatie en zuivering (door iedereen, waar en wanneer ook ter wereld) te lokaliseren en te leveren vanuit een patiënten monster, via maceratie, filtratie en/of het gebruik van een ultracentrifuge . . . wat de ‘Gold Standard’ wordt genoemd voor het isoleren en identificeren van een pathologisch micro- of nana-organisme.

De ‘Gold Standard’ voor het isoleren en identificeren van microben wordt Koch’s en Rivers Postulates genoemd, die vele jaren geleden werd opgericht voor het isoleren van bacteriën (Koch) of Virale (Rivers) postulaten.

Hier is een zij-aan-zij vergelijking van Koch’s Postulaten en Rivieren Postulaten:

Verklaring over virusisolatie (SOVI)

Isolatie: De werking van isoleren; het feit of de voorwaarde om geïsoleerd te zijn of alleen te staan; scheiding van andere dingen of personen; solitariteit.

– Oxford Engels Woordenboek

De controverse over de vraag of het SARS-CoV-2-virus ooit is geïsoleerd of gezuiverd, gaat door. Echter, met behulp van de bovenstaande definitie, gezond verstand, de wetten van de logica en de dictaten van de wetenschap, moet elke onbevooroordeelde persoon tot de conclusie komen dat het SARS-CoV-2 virus nooit is geïsoleerd of gezuiverd. Als gevolg hiervan kan geen bevestiging van het bestaan van het virus worden gevonden. De logische, gezond verstand en wetenschappelijke gevolgen van dit feit zijn:

• de structuur en samenstelling van iets waarvan niet is aangetoond dat het bestaat, kan niet bekend zijn, inclusief de aanwezigheid, structuur en functie van een hypothetische piek of andere eiwitten;
• de genetische volgorde van iets dat nooit is gevonden, kan niet bekend zijn;
• “varianten” van iets waarvan niet is aangetoond dat het bestaat, kunnen niet worden gekend;
• het is onmogelijk om aan te tonen dat SARS-CoV-2 een ziekte veroorzaakt die Covid-19 wordt genoemd.

In zo beknopte termen als mogelijk, hier is de juiste manier om een nieuw virus te isoleren, te karakteriseren en te demonstreren. Eerst neemt men monsters (bloed, sputum, afscheidingen) van veel mensen (bijv. 500) met symptomen die uniek en specifiek genoeg zijn om een ziekte te karakteriseren. Zonder deze monsters te mengen met ENIG weefsel of producten die ook genetisch materiaal bevatten, macereert, filtert en ultra centrifugeert de viroloog het monster. Deze gemeenschappelijke virologietechniek, die decennialang werd gedaan om bacteriofagen (1) en zogenaamde reuzenvirussen in elk virologielab te isoleren, stelt de viroloog vervolgens in staat om met elektronenmicroscopie duizenden identieke en gevormde deeltjes te demonstreren. Deze deeltjes zijn het geïsoleerde en gezuiverde virus.

Deze identieke deeltjes worden vervolgens gecontroleerd op uniformiteit door middel van fysische en/of microscopische technieken. Zodra de zuiverheid is bepaald, kunnen de deeltjes verder worden gekarakteriseerd. Dit omvat het onderzoeken van de structuur, morfologie en chemische samenstelling van de deeltjes. Vervolgens wordt hun genetische samenstelling gekenmerkt door het genetische materiaal rechtstreeks uit de gezuiverde deeltjes te extraheren en genetische sequencing technieken te gebruiken, zoals Sanger-sequencing, die ook al tientallen jaren bestaat. Vervolgens doet men een analyse om te bevestigen dat deze uniforme deeltjes exogene (buiten) oorsprong hebben, zoals een virus wordt geconceptualiseerd, en niet de normale afbraakproducten van dode en stervende weefsels. (2) (Vanaf mei 2020 weten we dat virologen geen manier hebben om te bepalen of de deeltjes die ze zien virussen zijn of gewoon normale afbraakproducten van dode en stervende weefsels.) (3)

Als we zover zijn gekomen, hebben we een exogene virusdeeltje volledig geïsoleerd, gekarakteriseerd en genetisch gesequenced. We moeten echter nog steeds aantonen dat het oorzakelijk verband houdt met een ziekte. Dit wordt uitgevoerd door een groep gezonde proefpersonen (dieren worden meestal gebruikt) bloot te stellen aan dit geïsoleerde, gezuiverde virus op de manier waarop de ziekte wordt verondersteld te worden overgedragen. Als de dieren ziek worden met dezelfde ziekte, zoals bevestigd door klinische en autopsiebevindingen, heeft men nu aangetoond dat het virus daadwerkelijk een ziekte veroorzaakt. Dit toont infectiviteit en overdracht van een infectieus agens aan.

Geen van deze stappen is zelfs geprobeerd met het SARS-CoV-2-virus, noch zijn al deze stappen met succes uitgevoerd voor een zogenaamd pathogeen virus. Ons onderzoek geeft aan dat één enkele studie die deze stappen laat zien niet bestaat in de medische literatuur.

In plaats daarvan hebben virologen sinds 1954 ongezuiverde monsters genomen van relatief weinig mensen, vaak minder dan tien, met een vergelijkbare ziekte. Vervolgens verwerken ze dit monster minimaal en enten ze dit ongezuiverde monster op weefselkweek die meestal vier tot zes andere soorten materiaal bevat – die allemaal identiek genetisch materiaal bevatten met betrekking tot wat een “virus” wordt genoemd. De weefselkweek is uitgehongerd en vergiftigd en desintegreert van nature in vele soorten deeltjes, waarvan sommige genetisch materiaal bevatten.

Tegen alle gezond verstand, logica, gebruik van de Engelse taal en wetenschappelijke integriteit in, wordt dit proces “virusisolatie” genoemd.
Dit brouwsel met fragmenten van genetisch materiaal uit vele bronnen wordt vervolgens onderworpen aan genetische analyse, die vervolgens in een computersimulatieproces de vermeende opeenvolging van het vermeende virus creëert, een zogenaamd in silico-genoom. Op geen enkel moment wordt een echt virus bevestigd door elektronenmicroscopie.

Op geen enkel moment wordt een genoom geëxtraheerd en gesequenced uit een echt virus.
Dit is wetenschappelijke fraude.

De constatering dat het ongezuiverde monster — samen met toxische antibiotica, runderfoetaal weefsel, vruchtwater en andere weefsels — het nier weefsel waarop het is ingeënt, vernietigt, wordt gegeven als bewijs van het bestaan en de pathogeniteit van het virus. Dit is wetenschappelijke fraude.

Vanaf nu, wanneer iemand u een artikel geeft dat suggereert dat het SARS-CoV-2-virus is geïsoleerd, controleer dan de secties met methoden. Als de onderzoekers Vero-cellen of een andere kweekmethode gebruikten, weet je dat hun proces geen isolatie was. U hoort de volgende excuses waarom daadwerkelijke isolatie niet wordt gedaan:

1. Er waren niet genoeg virusdeeltjes gevonden in monsters van patiënten om te analyseren.
2. Virussen zijn intracellulaire parasieten; Ze zijn niet op deze manier buiten de cel te vinden.

Als nr. 1 correct is, en we kunnen het virus niet vinden in het sputum van zieke mensen, op welk bewijs denken we dan dat het virus gevaarlijk of zelfs dodelijk is?

Als nr. 2 correct is, hoe wordt het virus dan van persoon tot persoon verspreid? Er wordt ons verteld dat het uit de cel komt om anderen te infecteren. Waarom is het dan niet mogelijk om het te vinden?

Ten slotte is het in twijfel trekken van deze virologische technieken en conclusies geen afleiding of verdeeldheid. Het licht schijnen op deze waarheid is essentieel om deze verschrikkelijke fraude waarmee de mensheid wordt geconfronteerd, te stoppen. Want, zoals we nu weten, als het virus nooit is geïsoleerd, gesequenced of aangetoond ziekte te veroorzaken, als het virus denkbeeldig is, waarom dragen we dan maskers, sociale afstand en stoppen we de hele wereld in de gevangenis?

En heel belangrijk, als pathogene virussen niet bestaan, wat gaat er dan in die injecteerbare apparaten die ten onrechte “vaccins” worden genoemd, en wat is hun doel? Deze wetenschappelijke vraag is de meest urgente en relevante van onze tijd.

1 Isolation, characterization and analysis of bacteriophages from the haloalkaline lake Elmenteita, KenyaJuliah Khayeli Akhwale et al, PLOS One, Published: April 25, 2019. https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0215734 — accessed 2/15/21
2 “Extracellular Vesicles Derived From Apoptotic Cells: An Essential Link Between Death and Regeneration,” Maojiao Li1 et al, Frontiers in Cell and Developmental Biology, 2020 October 2. https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fcell.2020.573511/full — accessed 2/15/21
3 “The Role of Extracellular Vesicles as Allies of HIV, HCV and SARS Viruses,” Flavia Giannessi, et al, Viruses, 2020 May