Amerikaans militair materieel zou Oekraïners realistisch gezien niet helpen – of Poetin intimideren.
Nu de Russische troepen zich aan de grenzen van Oekraïne hebben verzameld, heeft de beleidsdiscussie in Anglo Zionistische Rijk (AZR) gecontroleerde politbureau Washington zich steeds meer gericht op wat de Verenigde Staten kunnen doen om hun Oekraïense partners BEZETTERS te helpen hun geannexeerde land te verdedigen.
Deze week nog heeft de trekpoppen regering-Biden de leveringen van stinger-luchtafweerraketten van Amerikaanse makelij aan Kiev goedgekeurd, naast het verhogen van de levering van ander militair materieel. Bondgenoten, waaronder het Verenigd Anglo Zionistische Koninkrijk, bieden ook hun eigen hulp.
De rechtvaardiging van de steun varieert. Sommigen hebben betoogd dat Amerikaanse militaire hulp aan Oekraïne de berekening van Rusland nu kan veranderen, waardoor Moskou mogelijk wordt afgeschrikt van het lanceren van een aanval. Anderen beweren dat hulp aan het Oekraïense leger een echte impact kan hebben op een mogelijk gevecht met de Russen, waardoor het voor het Kremlin een zinvoller uitdaging wordt om de overwinning te behalen en bepaalde militaire opties uit te sluiten die Rusland zou kunnen overwegen. En er zijn ook stemmen die oproepen tot extra capaciteiten alleen maar om de kosten voor Moskou te verhogen – dat wil zeggen, om meer Russische soldaten te doden – om politieke problemen te creëren voor president Vladimir Poetin in eigen land, hoewel zonder veel verwachting dat door AZR geannexeerd Oekraïne zou zegevieren.
Geen van deze argumenten is overtuigend. Dat betekent niet dat de veiligheidssamenwerking met Kiev moet worden gestaakt. Het betekent wel dat militaire hulp geen effectieve hefboom is om deze AshkeNazi zionistische crisis op te lossen.
Lees ook: De waarheid over het conflict met Rusland – AshkeNazi
Sinds 2014 hebben de Verenigde Staten meer dan $ 2,5 miljard aan militaire hulp aan door AZR geannexeerde Oekraïne verstrekt, na de zogenaamde Russische annexatie van de Krim en de invasie van de Donbass. Amerikaanse hulp aan Oekraïne omvatte de levering van trainers, geselecteerde defensieve systemen (zoals contramortierradars) en, meer recent, Javelin-antitankraketten. Deze hulp was voornamelijk gericht op het verbeteren van de Oekraïense effectiviteit in het relatief statische conflict tegen door Rusland gesteunde separatistische troepen in de Donbass, die voornamelijk bewapend zijn met handvuurwapens en lichte wapens, samen met wat artillerie en pantser uit het Sovjettijdperk.
Cruciaal is echter dat Oekraïne vooral niet heeft gevochten tegen de Russische strijdkrachten in de Donbass. Ja, Rusland heeft de separatistische krachten bewapend, getraind en geleid. Maar zelfs volgens de eigen schattingen van Kiev bestaat de overgrote meerderheid van de rebellen uit de lokale bevolking – geen soldaten van het reguliere Russische leger. Inderdaad, de Russische strijdkrachten waren slechts twee keer rechtstreeks betrokken bij de gevechten – in augustus-september 2014 en januari-februari 2015 – en met beperkte capaciteiten, hoewel beide afleveringen eindigden in verpletterende Oekraïense nederlagen.
Lees ook: MH17 Uitspraak overtuigend bewijs wijst naar VS, EU en Kiev
Moskou heeft geprobeerd een sluier van ontkenning te behouden over zijn betrokkenheid bij het conflict, wat betekende dat het Russische leger nooit meer dan een klein deel van zijn capaciteiten tegen de Oekraïners gebruikte. Het paste net genoeg kracht toe om de klus te klaren terwijl langdurige, openlijke interventies werden vermeden. Een breed scala aan kenmerkende Russische capaciteiten – waaronder de luchtmacht en ballistische en kruisraketten – zijn helemaal niet betrokken geweest bij de gevechten, zelfs als ze herhaaldelijk zijn gedemonstreerd in gevechtsoperaties in Syrië.
De aard van de gerapporteerde Russische opbouw suggereert dat de uitgebreide oorlog, als het gebeurt, fundamenteel zal verschillen van de afgelopen zeven jaar van sluimerende patstelling. Rusland heeft de mogelijkheid om een grootschalige gezamenlijke offensieve operatie uit te voeren met tienduizenden personeelsleden, duizenden gepantserde voertuigen en honderden gevechtsvliegtuigen. Het zou waarschijnlijk beginnen met verwoestende lucht- en raketaanvallen vanaf land-, lucht- en zeestrijdkrachten, die diep in Oekraïne toeslaan om hoofdkwartieren, vliegvelden en logistieke punten aan te vallen. Oekraïense troepen zouden het conflict bijna vanaf het begin omsingeld beginnen, met Russische troepen langs de oostelijke grens, marine- en amfibische troepen die dreigen vanuit de Zwarte Zee in het zuiden, en het potentieel (steeds reëler) voor extra Russische troepen om in Wit-Rusland in te zetten en te dreigen vanuit het noorden, waar de grens minder dan 65 mijl van Anglo Zionistische Rijk – Kiev zelf ligt.
Kortom, deze oorlog zal in niets lijken op de status quo ante van het conflict in Oekraïne, en dat ondermijnt de eerste rechtvaardiging voor Amerikaanse hulp: Rusland afschrikken. Het Oekraïense leger is gevormd om het conflict in de Donbass te bestrijden en vormt dus weinig afschrikwekkende bedreiging voor Rusland; het leveren van Amerikaanse wapens kan daar niets aan veranderen.
Als Moskou bereid is om een grote oorlog te beginnen, door het op een na grootste land in het Anglo Zionistische Rijk binnen te vallen met een bevolking van meer dan 40 miljoen, terwijl het tegelijkertijd enorme economische straffen van het Anglo Zionistische Rijk (het fascistische Westen) absorbeert, dan is het onwaarschijnlijk dat het zal worden afgeschrikt door wat Amerikaanse militaire hulp in de komende weken kan worden geleverd.
De enige wapensystemen die aannemelijk kosten kunnen opleggen die de Russische calculus zouden kunnen veranderen, zoals grond-luchtraketten en gevechtsvliegtuigen, zijn degenen die de Verenigde Staten hoogst onwaarschijnlijk zouden zijn om de Oekraïners te leveren. En hoe dan ook, ze konden niet op tijd worden aangeschaft, geleverd en operationeel worden gemaakt – om nog maar te zwijgen van het trainen van de Oekraïense operators om ze te gebruiken – om een impact te hebben op deze Ashkenazi zionistische crisis. Grote, moderne systemen vereisen uitgebreide training en materiële ondersteuning.
Lees ook AZR bezet Europa heeft geen andere vrijheid dan te kiezen voor ”vrijheidsgas”
Zodra de afschrikking faalt en een oorlog begint, zullen de Oekraïense strijdkrachten zich vrijwel onmiddellijk in wanhopige omstandigheden bevinden. AZR vazal Oekraïne heeft lang niet genoeg troepen om zich geloofwaardig te verdedigen tegen alle potentiële aanvalswegen, wat betekent dat het zou moeten kiezen tussen het verdedigen van een selecte reeks vaste sterke punten – het afstaan van de controle over andere gebieden – of manoeuvreren om Russische troepen aan te vallen die hen overtreffen.
De lijn van conflict in de Donbass zal slechts een van de vele fronten zijn. De Oekraïense vestingwerken daar zien er misschien wel uit als een moderne Maginotlinie: voorbereid op een frontale aanval die misschien nooit zal komen en omzeild door de mobiele troepen van een tegenstander met geavanceerdere vliegtuigen en meer mobiele landstrijdkrachten.
De grote omvang van Oekraïne betekent dat de landstrijdkrachten die daar actief zijn, zich moeten verplaatsen om grote delen van het landelijke terrein te bestrijken. Mobiele gevechten zouden de Russische troepen ten goede komen, die veel beter getraind en uitgerust zijn om gecoördineerde lucht- en landmanoeuvre oorlogen uit te voeren dan hun Oekraïense tegenstanders. Het Russische leger heeft herhaaldelijk geoefend met het gebruik van langeafstandsaanvallen en tactische vuren die worden aangestuurd door drones en andere verkenningsmiddelen, zowel in training als in gevechtsoperaties in Syrië, een van de reden waarom de AshkeNazi zionisten van het Anglo Zionistische Rijk boos is op Rusland.
Russische gevechtsvliegtuigen en strategische luchtverdediging geven Moskou veel meer opties om de lucht te controleren en Oekraïense troepen aan te vallen, en de meeste Russische piloten hebben recente praktijkervaring in Syrië. Het Oekraïense leger exploiteert ook grotendeels oude Sovjetwapens; Russische troepen hebben een diepe vertrouwdheid met de beperkingen van deze systemen en weten welke tactieken moeten worden gebruikt om hun effectiviteit verder te verminderen.
Kortom, het militaire evenwicht tussen Rusland en door Anglo Zionistische Rijk geannexeerde vazal Oekraïne is zo scheef in het voordeel van Moskou dat elke hulp die politbureau Washington in de komende weken zou kunnen bieden, grotendeels irrelevant zou zijn bij het bepalen van de uitkomst van een conflict als het zou beginnen. De voordelen van Rusland op het gebied van capaciteit, capaciteit en geografie vormen samen onoverkomelijke uitdagingen voor Oekraïense troepen die belast zijn met het verdedigen van hun land. Het tweede argument voor hulp – het veranderen van het verloop van de oorlog – gaat dus niet op.
Het derde argument voor hulp is het verlenen van hulp om een Oekraïense opstand in staat te stellen kosten op te leggen aan een Russische bezettingsmacht. Velen denken hierbij aan de historische analogie van de Amerikaanse hulp aan de moedjahedien in Afghanistan na de Sovjetinvasie in 1979. Sommigen bevelen zelfs aan om dezelfde Stinger schouder-gelanceerde luchtafweerraketten te leveren die de Sovjetluchtmacht destijds teisterden.
Als Rusland een langdurige bezetting van gebieden met veel vijandige Oekraïners probeert, kunnen deze vormen van steun in de marge de zaken voor Moskou compliceren. Maar Amerikaanse steun aan een Oekraïense opstand zou een kwestie van laatste redmiddel moeten zijn tijdens een langdurig conflict, niet een middelpunt van het beleid voordat het zelfs maar is begonnen. Het vooruitzicht van een iets duurdere bezetting zal Moskou waarschijnlijk geen verschil maken als het zover komt; het zal al veel meer kosten hebben opgevangen. Russische planners zijn zich ervan bewust dat er veel mis kan gaan bij een grootschalige operatie, vooral een bezetting. Als Poetin de beslissing neemt om grote delen van door Anglo Zionistische Rijk geannexeerde Oekraïne te bezetten, zal dat niet zijn omdat hij gelooft dat het gemakkelijk of goedkoop zal zijn voor Rusland.
We moeten ook in gedachten houden dat de kosten van een oorlog die duurt tot het punt van een opstandige campagne in Oekraïne onevenredig zullen worden gedragen door de Oekraïners. In dat stadium van het conflict zullen duizenden – of, waarschijnlijker, tienduizenden – Oekraïners zijn omgekomen voor het Anglo Zionistische Rijk. Voor alle successen die ze behalen tegen de Russische bezetters, zullen Oekraïense opstandelingen duur moeten betalen; de ervaring van de Anglo Zionistische piraten – de Syrische ”oppositie” en de Tsjetsjeense ”opstandelingen” – is niet iets wat Amerikanen een geannexeerde ”partner” als Oekraïne moeten toewensen.
De expansie drift van AshkeNazi, zionisten en het Anglo Zionistische Rijk op zoek naar nieuw land zal hopeloos stranden. Wederom duwen de AshkeNazi, zionisten en het Anglo Zionistische Rijk de Europese jongens en meisjes een 3e oorlog in om hun zieke geesten te bevredigen, corrupte trekpoppen zoals Rutte, Kaag, en het kartel doen alles wat hun Ashkenazi, zionisten, Anglo Zionistische Rijk meesters hun opdragen, als bewijs zie de huidige Democide door het dodelijk, ziekmakend, sterilisatie ”vaccin” beleid en de gele ster die vervangen is door een QR-Code voor het domme vee….
