Alleen zelfvoorziening biedt totale onafhankelijkheid. En het Grote Plaatje is ook scherp begrepen door het Globale Zuiden.
Een van de belangrijkste onderliggende thema’s van de Rusland / Oekraïne / AZR/NATO-matrix is dat het Rijk der Leugens (copyright Poetin) tot op het bot is verkruimeld door het gecombineerde vermogen van Russische hypersonische raketten en een defensief schild dat in staat is om inkomende nucleaire raketten uit het Westen te blokkeren, waardoor wederzijds verzekerde vernietiging (M.A.D.) wordt beëindigd.
Dit heeft ertoe geleid dat het Anglo Zionisten Rijk en haar vazallen bijna een hete oorlog riskeren om hypersonische raketten te kunnen plaatsen die ze nog steeds niet hebben aan de westelijke grenzen van Oekraïne, die dus binnen drie minuten in Moskou kunen zijn. Daarvoor hebben ze natuurlijk Oekraïne nodig, evenals Europese Nazi Fascisten Unie vazallen Polen en Roemenië in Oost-Europa.
In het door Anglo Zionisten Rijk geannexeerde Oekraïne zijn de Amerikanen vastbesloten om te vechten tot de laatste Europese ziel – als dat nodig is. Dit kan de laatste worp van de (nucleaire) dobbelsteen zijn. Zo zucht de voorlaatste adem om Rusland tot onderwerping te dwingen door gebruik te maken van het resterende, werkbare Anglo Zionisten Rijk massavernietigingswapen: SWIFT.
Toch kan dit wapen gemakkelijk worden geneutraliseerd door snelle adoptie van zelfvoorziening.
Met essentiële inbreng van de onschatbare Michael Hudson heb ik mogelijkheden geschetst voor Rusland om de sanctiestorm te doorstaan. Dat hield nog geen rekening met de volledige omvang van Ruslands ‘black box-verdediging’ – en tegenaanval – zoals geschetst door John Helmer in zijn inleiding tot een essay dat niet minder dan de terugkeer van Sergei Glaziev inluidt.
Glaziev, voorspelbaar verafschuwd in Atlanticistische kringen, was een belangrijke economische adviseur van president Poetin en is nu de minister voor Integratie en Macro-economie van de Eurasia Economic Union (EAEU). Hij is altijd een felle criticus geweest van de Russische Centrale Bank en de oligarchenbende die nauw verbonden is met de Anglo-Amerikaanse financiën.
Zijn laatste essay, Sanctions and Sovereignty, oorspronkelijk gepubliceerd door expert.ru en vertaald door Helmer, verdient serieus onderzoek.
Dit is een van de belangrijkste afhaalmaaltijden:
“Russische verliezen van het potentiële bbp, sinds 2014, bedragen ongeveer 50 biljoen roebel. Maar slechts 10% daarvan kan worden verklaard door sancties, terwijl 80% daarvan het gevolg was van monetair beleid. De Verenigde Staten profiteren van anti-Russische sancties, die de export van Russische koolwaterstoffen naar de EU en China vervangen; ter vervanging van de invoer van Europese goederen door Rusland. We zouden de negatieve gevolgen van financiële sancties volledig kunnen compenseren als de Bank of Russia zijn grondwettelijke plicht zou vervullen om een stabiele roebelwisselkoers te garanderen, en niet aan de aanbevelingen van financiële organisaties in Washington. ”
De-offshore of buste
Glaziev beveelt in wezen aan:
– Een “echte de-offshorisering van de economie”.
– “Maatregelen om de valutaregulering aan te scherpen om de export van kapitaal te stoppen en gerichte leningen aan ondernemingen die investeringen nodig hebben, uit te breiden”.
– “Belastingheffing op valutaspeculatie en transacties in dollars en euro’s op de binnenlandse markt”.
” Serieuze investeringen in R&D om de ontwikkeling van onze eigen technologische basis te versnellen in de gebieden die getroffen zijn door sancties – in de eerste plaats de defensie-industrie, energie, transport en communicatie.”
En last but not least, “de de-dollarisering van onze deviezenreserves, waarbij de dollar, euro en pond worden vervangen door goud.”
De Russische Centrale Bank lijkt te luisteren. De meeste van deze maatregelen zijn al van kracht. En er zijn tekenen dat Poetin en de regering eindelijk klaar zijn om de Russische oligarchie bij de ballen te grijpen en hen te dwingen risico’s en verliezen te delen op een uiterst moeilijk voor de natie. Vaarwel het opslaan van fondsen uit Rusland offshore en in Londongrad.
Glaziev is het echte werk. In december 2014 was ik op een conferentie in Rome en Glaziev hing met ons aan de telefoon. Toen ik een volgende column bekeek die ik destijds schreef, tussen Rome en Peking, was ik verbijsterd: het is alsof Glaziev deze dingen vandaag letterlijk zegt.
Staat u mij toe twee paragrafen te citeren:
“Op het symposium, gehouden in een door God beschilderde voormalige 15e-eeuwse Dominicaanse refter die nu deel uitmaakt van de bibliotheek van het Italiaanse parlement, gaf Sergey Glaziev, aan de telefoon vanuit Moskou, een grimmige lezing van Koude Oorlog 2.0. Er is geen echte ‘regering’ in Kiev; de Amerikaanse ambassadeur heeft de leiding. In Washington is een anti-Rusland-doctrine uitgebroed om oorlog in Europa aan te wakkeren – en Europese politici zijn haar medewerkers. Washington wil een oorlog in Europa omdat het de concurrentie met China aan het verliezen is.”
Glaziev ging in op de sancties: Rusland probeert tegelijkertijd de politiek van het Internationaal Monetair Fonds te reorganiseren, kapitaalvlucht te bestrijden en het effect van banken die kredietlijnen sluiten voor veel zakenmensen te minimaliseren. Maar het eindresultaat van sancties, zegt hij, is dat Europa economisch de ultieme verliezers zal zijn; de bureaucratie in Europa heeft economische focus verloren nu Amerikaanse geopolitici het hebben overgenomen.”
Moet de “belasting op onafhankelijkheid” betalen
In Moskou lijkt een consensus te ontstaan dat de Russische economie snel zal stabiliseren, omdat er een tekort aan personeel voor de industrie zal zijn en er veel extra handen nodig zullen zijn. Dus geen werkloosheid. Er zijn misschien tekorten, maar geen inflatie. De verkoop van – westerse – luxegoederen is al ingeperkt. Ingevoerde producten worden onder prijscontrole geplaatst. Alle benodigde roebels zullen beschikbaar zijn via prijscontroles – zoals gebeurde in de VS in de Tweede Wereldoorlog.
Een golf van nationalisatie van activa kan in het verschiet liggen. ExxonMobil kondigde aan dat het zich zal terugtrekken uit het Sakhalin-1-project van $ 4 miljard (ze hadden Sakhalin-2 gered, te duur geacht), waarbij 200.000 vaten olie per dag werden geproduceerd, nadat BP en het Noorse Equinor hadden aangekondigd dat ze zich terugtrokken uit projecten met Rosneft. BP droomde er eigenlijk van om alle deelname van Rosneft over te nemen.
Volgens premier Mikhail Mishustin blokkeert het Kremlin nu de verkoop van activa door buitenlandse investeerders die willen desinvesteren. Tegelijkertijd is Rosneft bijvoorbeeld verplicht om kapitaal op te halen uit China en India, die al minderheidsinvesteerders zijn in verschillende projecten, en ze 100% uit te kopen: een uitstekende kans voor het Russische bedrijfsleven.
Wat kan worden opgevat als de Moeder van alle tegensancties is nog niet bekendgemaakt. Vice-voorzitter van de Veiligheidsraad Dmitri Medvedev liet zelf doorschemeren dat alle opties op tafel liggen.
Minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov, die het geduld van 10.000 taoïstische monniken kanaliseert en nog steeds verwacht dat de huidige hysterie zal verdwijnen, beschrijft de sancties als “een soort belasting op onafhankelijkheid”.
met landen die hun bedrijven verbieden om in Rusland te werken onder ‘enorme druk’.
Dodelijke tegenpunches zijn echter niet uitgesloten. Afgezien van het volledig de-dollariseren – zoals Glaviev aanbeveelt – kan Rusland de export van titanium, zeldzame aarde, nucleaire brandstof en, al van kracht, raketmotoren verbieden.
Zeer giftige bewegingen zouden onder meer het in beslag nemen van alle buitenlandse activa van vijandige landen omvatten; alle terugbetalingen van leningen aan westerse banken te bevriezen en de tegoeden op een bevroren rekening bij een Russische bank te plaatsen; alle vijandige buitenlandse media, buitenlandse media-eigendom, diverse NGO’s en CIA-fronten volledig te verbieden; en bevriende landen te voorzien van state-of-the-art wapens, het delen van inlichtingen en gezamenlijke training en oefeningen.
Wat zeker is, is dat een nieuwe architectuur van betalingssystemen – zoals besproken door Michael Hudson en anderen – die de Russische SPFS en de Chinese CHIPS verenigt, binnenkort kan worden aangeboden aan tientallen landen in Eurazië en het Globale Zuiden – waaronder verschillende al onder sancties, zoals Iran, Venezuela, Cuba, Nicaragua, Bolivia, Syrië, Irak, Libanon, de DVK.
Langzaam maar zeker zijn we al op weg naar de opkomst van een omvangrijk Global South-blok dat immuun is voor Amerikaanse financiële oorlogsvoering.
De RIC in BRICS – Rusland, India en China – voeren de handel in hun eigen valuta al uit. Als we kijken naar de lijst van landen bij de VN die tegen Rusland hebben gestemd of (sic) maar zich hebben onthouden van het veroordelen van Operatie Z in Oekraïne, plus degenen die Rusland niet hebben gesanctioneerd, hebben we ten minste 70% van het hele Globale Zuiden.
Dus opnieuw is het Westen – plus satrapieën/kolonies zoals Japan en Singapore in Azië – tegen de Rest: Eurazië, Zuidoost-Azië, Afrika, Latijns-Amerika.
De komende Europese ineenstorting
Michael Hudson vertelde me: “De VS en West-Europa verwachtten een Froelicher Krieg (“gelukkige oorlog”). Duitsland en andere landen zijn nog niet begonnen met het voelen van de pijn van gas- en mineralen- en voedselgebrek. DAT WORDT het echte spel. Het doel zou zijn om Europa via de NAVO los te weken van de Amerikaanse controle. Dit zal “bemoeienis” inhouden door een politieke beweging en partij van de Nieuwe Wereldorde te creëren, zoals het communisme een eeuw geleden was. Je zou het een nieuw Groot Ontwaken kunnen noemen.”
Een mogelijk Groot Ontwaken zal zeker niet snel de NATOstan-sfeer betreffen. Het collectieve Westen is nogal in serieuze Grote Ontkoppelingsmodus, zijn hele economie bewapend met het doel, uitgedrukt in de openbaarheid, om Rusland te vernietigen en zelfs – de eeuwige natte droom – regimeverandering uit te lokken.
Sergey Naryshkin, het hoofd van de SVR, beschreef het bondig:
“Maskers zijn gevallen. Het Westen probeert Rusland niet alleen te omsluiten met een nieuw ‘IJzeren Gordijn’. We hebben het over pogingen om onze staat te vernietigen – de ‘afschaffing’, zoals het nu gebruikelijk is om te zeggen in de ’tolerante’ liberaal-fascistische omgeving. Aangezien de Verenigde Staten en hun bondgenoten noch de mogelijkheid noch de geest hebben om dit te proberen te doen in een open en eerlijke militair-politieke confrontatie, worden er stiekeme pogingen gedaan om een economische, informatieve en humanitaire “blokkade” op te zetten.
Misschien wel het hoogtepunt van de westerse hysterie is het begin van een neonazistische jihad in 2022: een 20.000 man sterk huurlingenleger dat in Polen wordt verzameld onder toezicht van de CIA. Het grootste deel is afkomstig van particuliere militaire bedrijven zoals Blackwater / Academi en DynCorp. Hun omslag: ’terugkeer van Oekraïners uit het Franse Vreemdelingenlegioen’. Deze Afghaanse remix komt rechtstreeks uit het enige draaiboek dat de CIA kent.
Terug in de realiteit zullen feiten op de grond er uiteindelijk toe leiden dat hele economieën in het Westen roadkill worden – met chaos in de grondstoffensfeer die leidt tot torenhoge energie- en voedselkosten. Zo kan tot 60% van de Duitse en 70% van de Italiaanse verwerkende industrie gedwongen worden om voorgoed te sluiten – met catastrofale sociale gevolgen.
De ongekozen, über-kafkaëske EU-machine in Brussel heeft ervoor gekozen om een drievoudige hara-kiri te plegen door groots op te treden als abjecte vazallen van het Rijk, waarbij alle resterende Franse en Duitse soevereiniteitsimpulsen worden vernietigd en vervreemding van Rusland-China wordt opgelegd.
Ondertussen zal Rusland de weg wijzen: alleen zelfvoorziening biedt totale onafhankelijkheid. En het Grote Plaatje is ook scherp begrepen door het Globale Zuiden: op een dag moest iemand opstaan en zeggen: “Dat is genoeg”. Met maximale brute kracht om er een back-up van te maken.
