Waarover op de ministeriele topontmoetingen niet gepraat werd?
Dat Grieken, Ieren en Portugezen recht hebben op een menswaardig leven en fatsoenlijk loon.
Nee, inplaats daarvan vinden Europese ministers het normaal dat de Griekse, Ierse en Portugese bevolking moet opdraaien voor het potverteren door banken en belasting ontduikende multinationals.
En daarbij niet te vergeten iedereen die daar weer van profiteert.
De steun van de Europese landen aan Griekenland, Ierland en Portugal is daarmee absoluut geen steun aan de bevolking van die landen.
Het gaat om een vergoeding aan beleggers in staatsleningen voor de opgelopen waardevermindering.
Die beleggers zitten vooral in de noordelijke EU landen en de USA.
De profiteurs zijn uiteindelijk de aandeelhouders in banken en verzekeraars.
Verder beleggen pensioenfondsen en beleggingsclubs vrolijk mee.
Leningen aan de Griekse staat, stand april 2011, door particuliere banken uit de volgende landen:
Frankrijk € 59,4 mrd
Duitsland € 40,3 mrd
Engeland € 12,7 mrd
Portugal € 10,7 mrd
Ierland € 8,5 mrd
USA € 7,1 mrd
Nederland € 4,6 mrd
België € 2,1 mrd
Spanje € 1,2 mrd
Voorzover het om banken gaat, lijken de dure leningen aan Griekenland via het Europese steunprogramma
vooral bedoeld om Franse en Duitse banken overeind te houden.
Dus de bevolking uit alle euro landen moet zich opofferen om vooral banken binnen de
Franse en Duitse politieke netwerken overeind te houden.
Van de totale Griekse staatsschuld zit 13% bij Griekse banken; 17% bij buitenlandse banken; andere beleggers houden 34%; overige 32% wordt gehouden door ECB, IMF en EU landen.
Daarnaast zijn speculanten actief die juist geld gaan verdienen zodra de staatsschuld niet voor de volle mep wordt terugbetaald.
Zij hebben verzekeringen gekocht tegen wanbetaling op staatsleningen en gaan dus geld verdienen zodra er sprake is van wanbetaling.
Deze speculanten doen er alles aan om onrust te zaaien opdat ze hun doel bereiken.
Daar krijgen op hun beurt handelaren van financiële instellingen die dergelijke verzekeringen verkochten pas echt de zenuwen van.
En wat gebeurt er nu als de Ierse, Portugese en Griekse bevolking de schuldenberg niet kan aflossen?
Dan wordt de rest van de openstaande rekening van de Europese steunprogramma’s verhaald op de bevolking van de andere Eurolanden.
Serieuze steun aan Griekenland door de andere eurolanden?
Dat is hogere lonen gaan betalen in eigen land. Dus ook in Nederland.
Raar idee? Nee hoor, volgens de mechanistische redeneringen van het VNO en vrije markt ideologen neemt door loonsverhoging in Nederland het concurrentievermogen van Griekenland toe.
Daarmee dus ook de groei van de Griekse economie.
Precies dat helpt de Grieken, want alleen met een spectaculair hoge economische
groei kan Griekenland ooit de onvoorstelbaar grote opgedrongen staatsschuld terugbetalen.
Leningen geen gunst
De Europese steunleningen aan Griekenland, Ierland en Portugal
gaan voor een relatief hoge rente, in juli 2011 tot aan 5,8%.
Die rente blijft een extra last boven op de terugbetaling van de staatsschuld.
De bevolking van de gesteunde landen moet dat allemaal ophoesten.
Voor Ieren, Portugezen en Grieken zijn inplaats van commerciële bedrijven
nu andere EU staten schuldeiser geworden.
Financiële puinhopen zijn geen natuurramp, maar mensenwerk.
De chaos die zich verrijkende aandeelhouders en daarmee sympathiserende nationale politici hebben veroorzaakt, lossen IMF, Europese ministers en ECB op door de bevolking van die landen drastisch te verarmen.
Op grond van oppervlakkige noties -ontleend aan mechanistisch economische modellen- worden die maatregelen afgedwongen.
Het gevolg is dat in Ierland en Portugal veel jonge mensen geen toekomst meer zien en nu wegtrekken.
Zij verlaten hun land om betere mogelijkheden te zoeken in het buitenland.
Hoe hoger de staatsschuld en hoe hoger de rente van de “hulp”, hoe kleiner de kans wordt dat de Griekse, Ierse of Portugese bevolking ooit de schuld en de rente kan terugbetalen die hun regeringen is aangegaan.
Loonsverlagingen, massaontslagen, pensioenkortingen, bezuinigingen en privatiseringen zullen daarvoor nooit genoeg zijn.
Ook niet als de bevolking tot bittere armoede en hongersnood wordt gedwongen.
Alleen bij een ongelooflijk stevige, nooit eerder vertoonde economische groei kunnen de leningen afbetaald worden.
Maar een economie kan niet groeien als de bevolking verarmd wordt en de infrastructuur vernield.
Belastingconcurrentie
De snel gestegen staatsschulden van de eurolanden zijn veroorzaakt door een
ongekend ruimhartig schadeloosstellen van de aandeelhouders
van banken en verzekeraars bij het uitbreken van de krediet chaos in september 2008.
De koersen van die bedrijven kelderden en er vielen enkele ook echt om.
Eigenlijk is het zo dat aandeelhouders -voor een groot deel andere bedrijven-
alleen bij aandelenverkoop op korte termijn verlies lijden.
Alleen bij faillissement zijn aandeelhouders hun belegging kwijt.
Andere belanghebbenden zoals obligatiehouders, hebben altijd hun volle vergoeding gekregen.
In Griekenland komt daar bovenop een voortwoekerenden politieke corruptie waardoor bedrijven -daaronder veel rederijen-
tientallen jaren ruime belastingvrijstelling genoten en bovendien stevige staatsubsidies opgestreken.
Bij toetreding tot de euro heeft de toenmalige Griekse regering de statistieken getrukeerd met behulp van kapitaalconstructies bedacht door Goldman Sachs.
In Ierland stond de regering garant voor banken met een balanstotaal 10 keer
zo groot als de landseconomie, zonder deugdelijk toezicht,
terwijl deze banken zonder enig onderpand tot 120% leningen verstrekten.
Naast de verhoogde staatsschuld lijdt Portugal al heel lang aan een stagnerende economie.
De laatste tien jaar hebben de regeringen van ook deze landen zich uitgesloofd om de
winstbelasting voor bedrijven te verlagen.
Het gevolg van deze langjarige internationale belastingconcurrentie is dat bedrijven nu
grotendeels gevrijwaard blijven om de staatsschulden te lenigen.
Heel gebruikelijk is dat multinationals geholpen door internationale belastingverdragen de werkelijk betaalde winstbelasting tot onder de 1% weten te moffelen -bijvoorbeeld door die via Nederland en de Bahama’s te laten lopen.
Lees ook: Waar de Griekse ”redding” werkelijk om draait.