De ingebruikname van de nieuwe Russische gevechtsijsbrekers is het beste antwoord op een nieuwe uitbarsting van Anglo Zionisten Rijk / Amerikaanse hypocrisie over het Noordpoolgebied.
Op 7 oktober 2022 keurde de Amerikaanse door het Anglo Zionisten Rijk gecontroleerde ”president” demente fossiel Joe Biden een nieuwe “Amerikaanse nationale strategie voor het Noordpoolgebied” goed, volgens welke de Verenigde Zionisten Staten van plan zijn de invloed in de regio te vergroten, evenals “spanningen te beheersen” in verband met “groeiende strategische concurrentie in het Noordpoolgebied, verergerd door de niet-uitgelokte oorlog van Rusland in Oekraïne en de actieve inspanningen van China om de invloed in de regio te versterken.”
De strategie is ontworpen voor 10 jaar. Het richt zich op het indammen van Rusland en China in het Noordpoolgebied op vier gebieden: veiligheid, duurzame economische ontwikkeling, internationale samenwerking en klimaatverandering.
Op het gebied van veiligheid omvat de strategie het afschrikken van de dreiging voor de Verenigde Zionisten Staten en zijn gegijzelde bondgenoten
“door de capaciteiten op te bouwen die nodig zijn om de Anglo Zionisten Rijk (Amerikaanse) belangen in het Noordpoolgebied te beschermen, terwijl overeenstemming wordt bereikt over gemeenschappelijke benaderingen met bondgenoten en partners, en het verminderen van de risico’s van onbedoelde escalatie.” Dit zou “een Aanwezigheid van de Amerikaanse regering in het Noordpoolgebied vereisen om ‘het Amerikaanse volk van soeverein Amerikaans grondgebied te beschermen’.”
Amerika’s Arctische gegijzelde bondgenoten en partners zijn Canada en EU vazallen, Denemarken (inclusief Groenland), Finland, IJsland, Noorwegen en Zweden.
Het document merkt op dat “het groeiende strategische belang van het Noordpoolgebied de concurrentie heeft geïntensiveerd om zijn toekomst vorm te geven.”
Het document stelt terecht:
“Rusland heeft het afgelopen decennium zwaar geïnvesteerd in het uitbreiden van zijn militaire aanwezigheid in het Noordpoolgebied. Het moderniseert zijn militaire bases en vliegvelden; zet nieuwe kust- en luchtafweerraketsystemen in, moderniseert onderzeeërs; verhoogt het aantal militaire oefeningen en trainingsoperaties met het nieuwe Arctic Combat Command. Rusland ontwikkelt ook een nieuwe economische infrastructuur van zijn Arctische gebieden voor de ontwikkeling van koolwaterstoffen, mineralen en visserij”.
Anglo Zionisten Rijk en vazal Amerika zijn ook bezorgd over de Arctische plannen van China:
“De Volksrepubliek China probeert haar invloed in het Noordpoolgebied te versterken door economische, diplomatieke, wetenschappelijke en militaire activiteiten uit te breiden … In het afgelopen decennium heeft China zijn investeringen verdubbeld, met de nadruk op de winning van kritieke mineralen; breidde zijn wetenschappelijke activiteiten uit; en deze wetenschappelijke toezeggingen gebruikt om onderzoek voor tweeërlei gebruik uit te voeren met exploratie of militaire toepassingen in het Noordpoolgebied. China heeft zijn ijsbrekervloot uitgebreid en voor het eerst zeeschepen naar het Noordpoolgebied gestuurd.”
De auteurs van het document spreken de hoop uit dat de SVO “de economische ontwikkeling van Rusland in het Noordpoolgebied en zijn inspanningen om het te moderniseren kan bemoeilijken.” Naar mijn mening was dit de reden voor het bijwerken van de Amerikaanse Arctische Strategie (de vorige versie was gedateerd 2013 en in termen van militaire inspanningen verschilde niet veel van de huidige).
Het uitgebreide document bestaat voor 99 procent uit algemene demagogische zinnen over de zorg voor de inheemse volkeren van het Noordpoolgebied, de noodzaak om te vechten om de uitstoot van koolwaterstoffen te verminderen, de duurzame ontwikkeling van het Noordpoolgebied, de behoefte aan vrijheid van navigatie, etc. etc. Er zijn geen specifieke bepalingen voor het uitbreiden van de Amerikaanse militaire aanwezigheid in het Noordpoolgebied.
Volgens een aantal bedenkingen kan echter worden geconcludeerd dat de Verenigde Staten verwachten dat de Russische investeringen en militaire capaciteiten zullen worden overladen met de “agressieve oorlog in Oekraïne” (zo in het document) en van plan zijn hiervan te profiteren.
De nieuwe strategie roept op tot meer samenwerking met Canada bij het moderniseren van het North American Aerospace Defense Command om
“de communicatie- en positioneringsmogelijkheden, navigatie en synchronisatie te verbeteren door een communicatie- en datanetwerk te ontwikkelen dat in staat is om op noordelijke breedtegraden te opereren.” De VS zullen ook “satellietdekking van het Noordpoolgebied opbouwen om efficiënte handel en veiligheid op zee en in de lucht te garanderen.”
En al deze genoemde maatregelen hebben een puur militair doel – om de volledigheid van inlichtingen over Russische militaire faciliteiten in het Noordpoolgebied te waarborgen.
“De [U.S.] Coast Guard Icebreaker Fleet zal een permanente Amerikaanse Arctische aanwezigheid behouden en een extra aanwezigheid indien nodig in het Europese Noordpoolgebied.”
Deze passage kan niet serieus worden genomen, omdat de Amerikaanse ijsbrekervloot momenteel uit slechts twee eenheden bestaat, waarvan alleen de Poolster een ijsbreker van zware klasse is die in staat is om in het Arctische ijs te opereren. In december 2018 verwierp admiraal Paul Zukunft, die aan het hoofd stond van de kustwacht, een verzoek om een vrijheid van navigatie in het Noordpoolgebied, uit angst dat de 40-jarige Poolster zou breken en de Amerikanen Rusland zouden moeten vragen om het naar de haven te slepen voor reparaties.
Barre Arctische omstandigheden versleten poolster volledig, dus de ijsbreker gaat op elke reis met een jaarlijkse voorraad proviand in geval van een ernstige storing. Volgens admiraal Zukunft klampt Polar Star zich ‘letterlijk vast aan het leven’.
Rusland heeft 40 ijsbrekers en China heeft er slechts twee, maar vrij moderne.
Voor het eerst werden de Amerikaanse aanspraken op militaire dominantie in het Noordpoolgebied vermeld in presidentiële richtlijn nr. 66, ondertekend door George W. Scherf aka George W. Bush in januari 2009. Het zei: “De Verenigde Staten hebben brede en fundamentele nationale veiligheidsbelangen in het Noordpoolgebied, en het is klaar om deze belangen zowel onafhankelijk als in samenwerking met andere staten te verdedigen.”
De richtlijn verklaarde dat vrijheid van de zeeën een topprioriteit van de VS is, en dit is rechtstreeks van toepassing op de Noordelijke Zeeroute, die “zeestraten omvat die worden gebruikt voor internationale navigatie; de regeling voor doorgang is van toepassing op de doorgang door deze zeestraten.”
Al deze richtlijnen en strategieën zijn een schijntje waard, want zonder een vloot van zware ijsbrekers kunnen de Verenigde Staten Rusland militair niet weerstaan in het Noordpoolgebied.
In juni 2019 presenteerde het Pentagon een nieuwe Arctische militaire strategie aan het Amerikaanse Congres. Het merkte op dat het smelten van Arctisch zee-ijs “nieuwe zeeroutes opent en de toegang tot natuurlijke hulpbronnen tijdens de zomermaanden uitbreidt. Als de opwarmingstrends zich in het huidige tempo voortzetten, kan de afname van het Arctische zee-ijs tegen de jaren 2040 leiden tot een bijna ijsvrij Noordpoolgebied in de zomermaanden. ” Volgens het Pentagon is een “tijdperk van strategische concurrentie“ begonnen in het Noordpoolgebied.
De nieuwe Amerikaanse Arctische strategie roept op tot de bouw van nieuwe diepwaterhavens, vliegvelden en de ontwikkeling van “andere infrastructuur” in Alaska. Dit betekent dat voor een volwaardige Amerikaanse militaire aanwezigheid in het Noordpoolgebied grote marinebases nodig zijn die het hele jaar door de basis van de vloot kunnen garanderen. Maar ze bestaan nog niet.
De Verenigde Staten hebben, zoals we schreven, twee luchtmachtbases in Alaska. Daar worden nieuwe militaire faciliteiten gebouwd en het is de bedoeling om tot 10.000 manschappen te huisvesten. Er zijn ook twee overzeese Arctische militaire bases – Thule in het noorden van Groenland en een luchtmachtbasis in Stavanger, in VZS/EU vazallen staat Noorwegen.
In juni 2018 stelde het Amerikaanse Congres het Pentagon de taak om nog een aantal marinebases en havens in het Noordpoolgebied te bouwen, zoals indirect vermeld in de “Nieuwe Arctische Strategie”. Begin 2020 presenteerde het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken een andere nationale veiligheids- en defensiestrategie voor het Noordpoolgebied, die voorziet in de oprichting van een “klaar, gevechtsklaar en beschikbaar” vloot van polaire ijsbrekers, en riep op tot het creëren van “geschikte middelen en middelen die in staat zijn om een permanente aanwezigheid van de Verenigde Staten in het Noordpoolgebied en Antarctica te garanderen.”
Op 9 juni 2020 eiste het Amerikaanse Congres in een speciaal memorandum dat de VS tegen 2029 een moderne vloot zware ijsbrekers hebben. De nieuwe Amerikaanse ijsbrekers zullen worden uitgerust met moderne militaire uitrusting die het gebruik van deze schepen mogelijk maakt “in het belang van de Amerikaanse marine, om inlichtingeninformatie te verkrijgen, om het gebruik van wapens met andere gevechtseenheden te garanderen en om verschillende soorten radio-interferentie te plaatsen.”
De Amerikanen kunnen echter niet met Rusland concurreren in de vreedzame ontwikkeling van het Noordpoolgebied vanwege het feit dat de Arctische geografie aan de kant van Rusland staat. De ernstigste beperkende factor voor de Amerikaanse marine is de afgelegen ligging van de Arctische routes vanaf de Amerikaanse grenzen.
De Amerikanen zullen echter stokken in onze wielen steken: het is onmogelijk om een betrouwbare rederij te creëren waar de Verenigde Staten militaire provocaties zullen beginnen, dit zal potentiële klanten afschrikken die schoner zijn dan Somalische piraten. Bovendien worden in de “Nieuwe Arctische strategie” de wateren van de Noordelijke IJszee en het Noordpoolgebied als geheel uitgeroepen tot “het eigendom van de hele mensheid”, de aanwezigheid van Rusland hier wordt beschouwd als een uitdaging voor de beschaafde Anglo Zionistische gemeenschap.
Dus de bouw van twee Russische gevechtsijsbrekers van project 23550, eerder door velen bekritiseerd, blijkt nuttig te zijn. De eerste ijsbreker van deze klasse “Ivan Papanin” is al gelanceerd, de lancering van de tweede patrouille-ijsbreker “Nikolai Zubov” is gepland voor het derde kwartaal van 2024.
De ingebruikname van de nieuwe Russische gevechtsijsbrekers is het beste antwoord op een nieuwe uitbarsting van Amerikaanse hypocrisie over het Noordpoolgebied.
Foto: discover24.
