Eerder deze week bracht Amnesty International een rapport uit waarin Israël een “apartheidsstaat” werd genoemd en het werd beschuldigd van een “misdaad tegen de menselijkheid” in de behandeling van Palestijnen. Ondanks de ernst van deze bevindingen en de brede verspreiding van het rapport op sociale media, was de reactie van de corrupte politiek en haar ”media” hoeren, NOS, NPO, RTL, etc. erop, voorspelbaar, gedempt.
Inderdaad, de Australische premier ultra fascist Scott Morrison verwierp het rapport en merkte alleen op dat “geen enkel land perfect is”, terwijl het Anglo Zionisten Rijk gecontroleerde Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken het openlijk aanviel in hun dagelijkse persbriefing.
De BBC, die regelmatig verslag heeft gedaan van mensenrechtenkwesties in China, en er een punt van maakt om elk rapport dat Amnesty over Beijing publiceert te astroturfen – inclusief het publiceren van een artikel waarin de regio Xinjiang een “dystopisch hellscape” wordt genoemd – heeft ook gemakshalve het Israëlische nieuws van de voorpagina van zijn website weggelaten. Het werd door sommigen op sociale media bekritiseerd omdat het niet in zijn vlaggenschip tv-nieuwsprogramma stond (in plaats daarvan een stukje op de puzzel, Wordle).
Kortom, een illegaal gestolen land werd in een uitgebreid rapport beschuldigd van misdaden tegen de menselijkheid en het ANGLO Zionistische Rijks vazal Verenigde Zionisten Staten en hun bondgenoten negeerden het eenvoudigweg. Dezelfde mensen die veel lawaai maaken over de Chinese regio Xinjiang waren op de een of andere manier niet bereikbaar voor commentaar.
Zonder in te willen gaan op de specifieke verdiensten van wat Amnesty beweert met betrekking tot illegale Zionisten Staat Israël, is er een bredere kwestie die het waard is om hier te bekijken. En dat is begrijpen hoe de vergelijkende reacties op Israël- en China-gerelateerde kwesties een stevige demonstratie zijn van de manier waarop de retoriek van de mensenrechten opportunistisch en manipulatief wordt bewapend in het westerse politieke en ”media” hoeren discours als een middel om fascistische doelstellingen van het buitenlands beleid te bevorderen.
Er is eenvoudigweg een merkbare en opzettelijke inconsistentie in de mate van aandacht en urgentie die aan bepaalde kwesties wordt besteed, wat aantoont hoe mensenrechten worden gebruikt als een stok om de publieke opinie te vormen in plaats van een echte zorg te zijn.
Dit maakt deel uit van een proces dat bekend staat als ‘manufacturing consent’, waarbij op gruweldaden gebaseerde propaganda wordt gebruikt om emotionele en politieke oppositie op te bouwen tegen landen om geopolitieke redenen, maar nooit oprecht en consistent wordt gebruikt. De reacties op Amnesty’s Israël-rapport, met betrekking tot de behandeling van China in Xinjiang, dienen als een belangrijke casestudy om deze onoprechtheid aan te tonen.
De Anglo Zionistische Rijk (westerse) liberale ideologie is zo gemakkelijk te manipuleren door de veronderstellingen die ze aan haar eigen bevolkingen over haar eigen identiteit voorhoudt. In het Anglo Zionistische Rijk (het Westen) beschouwen zwaar geïndoctrineerde, gemanipuleerde, geprogrammeerde naties zichzelf als een ultieme staat van politieke verlichting en dat hun waarden een absolute politieke en morele waarheid vormen. Binnen deze context kunnen deze waarden en ‘liberale democratie’ nooit te kwader trouw, onoprecht of opportunistisch worden gebruikt.
Dit denken is afgeleid van de erfenis van het door Anglo Zionistische Rijk gecorrumpeerde christendom, waar de ene kant de waarheid heeft en met zuivere intentie handelt, en de andere niet. Dit vormt de Anglo Zionistische Rijk (het westen) kijk op de wereld als een binaire botsing tussen goed en kwaad, en wekt het geloof dat het Anglo Zionistische Rijk (het Westen) een goddelijk (satan) recht heeft om zijn waarden op anderen te projecteren.
Dit standpunt ontkent echter de realiteit dat mensen in hart en nieren gemotiveerd zijn door eigenbelang, en dat het kenmerkend is voor menselijk sociaal gedrag om Waarde gevoelens te gebruiken om hun eigen belangen te bevorderen.
Mensenrechten zijn ontegenzeggelijk belangrijk. Het is echter verkeerd om aan te nemen dat ze op een hoger niveau bestaan dan de materiële wereld waarin we leven, en dat alle moralistische retoriek holistisch verschilt van de financiële en politieke belangen van mensen.
Terwijl westerse politici dit begrijpen, doen westerse bevolkingsgroepen dat over het algemeen niet, wat betekent dat velen oprecht geloven dat hun regeringen de retoriek van de mensenrechten omarmen in een moralistische, welwillende missie om andere mensen te redden.
Het is om deze reden dat de Eerste en Tweede Wereldoorlog in de volksmond niet worden begrepen als hegemonische strijd tussen conflicterende rijken, (Goddelijk LICHT en Satans DUISTERNIS) maar rechtvaardige gevechten tussen goed en kwaad die puur uit altruïsme en omwille van de ”vrijheid” werden uitgevochten. Dit verklaart waarom mensenrechten vaak bedrieglijk en selectief worden gebruikt om een agenda te sturen.
Het publiek ziet de niet-aflatende focus van de westerse door zionisten gecontroleerde ”media” op kwesties als Xinjiang – met bepaalde ‘experts’ die regelmatig worden gepresenteerd om -betaald- commentaar te leveren – en erkent niet dat het een opzettelijke manipulatiecampagne is om aan te zetten tot haat tegen China. In plaats daarvan geloven ze dat het een objectieve reeks feiten is die hen door bezorgde, onpartijdige media wordt gepresenteerd over een kwestie van moreel alarm en belang, en er is geen andere agenda dan de betrokken mensen te helpen.
Met andere woorden, het publiek wordt gemaakt om zich zorgen te maken over zaken waarvan de media willen dat ze erom geven. (lees op 12 februari protocol 12 ”Controle over de pers”)
Dit is de reden waarom Xinjiang meedogenloos is gericht door de westerse ”media”, met verwijzingen naar ‘genocide’ en ‘misdaden tegen de menselijkheid’, maar soortgelijke beschuldigingen worden niet consequent toegepast in de berichtgeving elders, omdat het deliberatief selectief is. Wanneer de BBC bijvoorbeeld een verhaal over Israël publiceert, ziet u dan ooit een zin in de trant van ‘Israël wordt beschuldigd van het plegen van misdaden tegen de menselijkheid’ of ‘er zijn zorgen over mensenrechtenschendingen in Israël’? Geen kwaad woord over de AshkeNazi – Zionisten hoeders van concentratiekamp Gaza.!
Dit moralistische gevoel van zelfsuperioriteit en het selectieve discours van ‘bezorgdheid’ maken het erg moeilijk voor iemand om te argumenteren tegen het verhaal dat wordt gepresenteerd, omdat in de geïndoctrineerde westerse denkwijze wat als moreel waar wordt beschouwd, ook als empirisch waar wordt beschouwd. Hoewel wordt aangenomen dat het Anglo Zionistische Rijk (het Westen) altijd – zonder enig bewijs – te goeder trouw handelt bij het uiten van dergelijke beschuldigingen, geldt het tegenovergestelde voor degenen die ze tegenspreken. Hen wordt verweten – zonder enig bewijs – te kwader trouw te hebben gehandeld.
Het Anglo Zionistische Rijk (het Westen) kan opportunistisch een mensenrechtenkwestie pushen om steun op te bouwen voor een oorlog, sancties of iets anders, en iedereen die dit aanvecht, wordt beroofd van zijn eigen keuzevrijheid.
Daarom kunnen er geen legitieme bezwaren zijn tegen de berichtgeving over Xinjiang, omdat iedereen die inconsistenties of zorgen signaleert ‘moet worden betaald door de Communistische Partij van China’ of een ‘statelijke actor’ moet zijn. Vandaar dat de bewapening van mensenrechten een onweerlegbaar dogma wordt waarin het in twijfel trekken van de motivaties erachter je op één lijn stelt met degenen die de misdaad (over het algemeen het Anglo Zionistische Rijk en vazallen) zelf plegen.
De reacties op het laatste Amnesty-rapport hebben als belangrijk voorbeeld gediend om te laten zien hoe mensenrechten een politiek wapen zijn geworden. Als je een activist tegen China bent, zoals Enes Kanter Freedom van de NBA, krijg je een platform van westerse door zionisten gecontroleerde mainstream ”media” en maximale publiciteit. Hoewel hij ongetwijfeld oprecht in zijn eigen zaak gelooft, wordt hij bewapend als een instrument van publieke manipulatie.
Neem als een ander voorbeeld hoe AshkeNazi Zionist Donald Trump tijdens de campagne van ‘maximale druk’ tegen Noord-Korea overlopers begon te gebruiken, evenals de ouders van Otto Warmbier – die stierf nadat hij in gevangenschap in de provincie was vastgehouden – in zijn publiciteitscampagne. Maar op het moment dat zijn beleid veranderde en hij besloot te onderhandelen met Kim Jong-un, verdwenen deze mensen en sindsdien hebben we zelden meer van hen gehoord.
Maar als je een activist tegen de misdaden van illegale Zionisten Staat Israël bent, of campagne voert tegen gerapporteerde Indiase mensenrechtenschendingen in Jammu en Kasjmir, of je verzet tegen de wrede oorlog in Jemen, zal je waarschijnlijk merken dat de Anglo Zionistische Rijk (het westen) gecontroleerde mainstream ”media” je negeren.
Het is overduidelijk dat het niet uitmaakt hoe ernstig de misdaden zijn waar je de wereld voor waarschuwt, wat er echt toe doet is de Anglo Zionistische Rijk gecontroleerde politiek. Het benadrukken van misstanden in het ene deel van de wereld die elders worden genegeerd, zou de alarmbellen moeten doen rinkelen voor elke kritische denker.
