De centrale bank is van ons allemaal
In 1976 toonde Nobelprijswinnaar Friedrich von Hayek op overtuigende wijze aan dat Centrale Banken eigenlijk geen enkele reden van bestaan hebben. Net zoals we geen Centrale Bakkerij nodig hebben om brood te produceren, net zo min hebben we een Centrale Bank nodig om de samenleving van geld te voorzien. Als er één ding is dat de vrije markt zéker kan, dan is het het produceren van geld.
In zo’n wereld leven we echter niet. Vandaag de dag bestaat er een monopolie op de geldproductie: in ruil voor de zekerheid dat de corrupte Centrale Bank alle schuld opkoopt die de overheid uitgeeft (in Europa gaat dat met een tussenstap via het commercieel circuit, in de VS gebeurt het rechtstreeks) krijgen de eigenaars van die bank het privilege om als enigen het basisgeld te mogen produceren. Alle andere banken mogen op basis van dat eerste geld zélf ook fiduciair geld maken, maar de basishoeveelheid is en blijft een zaak van CORRUPTE Centrale Banken.
Dat leidt vanzelfsprekend tot misbruiken.
Als Centrale Banken – die overigens van in den beginne 100% private ondernemingen waren – op voorhand zéker weten dat ze geen concurrentie zullen krijgen, dan treedt een zeer welbepaald psychologisch fenomeen op dat bekend staat als “Moral Hazard”. Als de kans niet meer bestaat dat men ooit de gevolgen van zijn eigen roekeloze gedrag zal moeten dragen – bijvoorbeeld geld lenen aan een spilzieke overheid – dan wordt men een stuk driester in die roekeloosheid dan normaal het geval is.
Hoeft het enig betoog dat dit inderdaad het geval is? Zolang bankbiljetten nog inwisselbaar waren voor specie – in casu: goud – was er nog enige controle op de banken. Men kon krediet niet zomaar roekeloos verstrekken, want kreeg de markt daar lucht van, dan haalden mensen in een mum van tijd hun deposito’s weg. Op die manier gold tot 1971 nog enige vorm van controle, zij het al flink afgezwakt sinds 1914. Maar daarna was het hek werkelijk van de dam: vanaf toen konden CORRUPTE politici gelijk wat financieren met vers gedrukt geld.
Macht van centrale banken inperken
Het is tijd om de macht van die centrale banken weer in te perken. En dat begint bij het terugnemen van controle over wat ooit inderdaad een privaat initiatief was. In een later stadium plaatsen wij een dossier daarin vindt u een uitgebreide analyse van de geschiedenis van de Belgische Nationale Bank (BNB): hoe die in 1850 met 100% privé kapitaal is opgericht, hoe men de private aandeelhouders in 1948 voor 50% onteigende zonder ook maar enige vorm van compensatie, en hoe de BNB sindsdien vooral heeft gefunctioneerd als melkkoe om het gat in de eigen begroting te dichten.
Onrechtvaardig? Zeker weten. Het is sowieso al absurd om aan één bank een monopolie op de productie van geld te geven. Maar die bank daarna ook nog eens gaan nationaliseren, en ondertussen de private aandeelhouders gegijzeld houden, dat kan alleen in tijden waarin niemand nog enig benul heeft van hoe een vrije bankenmarkt werkt.
Ons devies is: als er dan toch een Centrale Bank moet zijn, laat het dan één zijn van de bevolking zelf, en niét van de Staat. In het binnenkort verschijnende dossier leest u hoe we dat willen aanpakken.
De weg zal lang zijn, maar de Waarheid staat aan onze kant.
