Eugenetica en de nazi’s – de Californische connectie – nu: project Covid…
Hitler en zijn handlangers hebben een heel continent het slachtoffer gemaakt en zou miljoenen mensen hebben uitgeroeid in zijn zoektocht naar een zogenaamd Master Race. Dezelfde bekende namen en instituten spelen nu ook weer een hoofdrol in de Covid-19 plandemie…
Gaan de wereldwijd opgedrongen vaccinaties aan kern gezonde mensen met experimentele Gentherapie ”vaccins” zorgen voor eugenetica 2.0?
Maar het concept van een wit, blondharig, blauwogig Noords meester ras kwam niet van Hitler. Het idee ontstond in de Verenigde Staten en werd gecultiveerd in Californië, tientallen jaren voordat Hitler aan de macht werd gebracht. Californische eugenisten speelden een belangrijke, hoewel weinig bekende, rol in de campagne van de Amerikaanse eugenetische beweging voor etnische zuivering.
Eugenetica was de pseudowetenschap gericht op het “verbeteren” van het menselijk ras. In zijn extreme, racistische vorm betekende dit het wegvagen van alle mensen die als “ongeschikt” werden beschouwd, waarbij alleen degenen werden behouden die zich aan een Scandinavisch stereotype conformeerden. Elementen van de filosofie werden vastgelegd als nationaal beleid door gedwongen sterilisatie en segregatiewetten, evenals huwelijksbeperkingen, die in 27 staten werden uitgevaardigd.
In 1909 werd Californië de derde staat die dergelijke wetten aannam. Uiteindelijk steriliseerden eugenetische beoefenaars dwangmatig zo’n 60.000 Amerikanen, verbood het huwelijk van duizenden, scheidde duizenden met geweld in “kolonies”, en vervolgde onnoemelijke aantallen op manieren die we net leren. Vóór de Tweede Wereldoorlog werd bijna de helft van de dwangsterilisaties gedaan in Californië, en zelfs na de oorlog was de staat verantwoordelijk voor een derde van al deze operaties.
Californië werd beschouwd als een epicentrum van de Amerikaanse eugenetische beweging. Tijdens de eerste decennia van de 20e eeuw omvatten de eugenisten van Californië krachtige maar weinig bekende ras wetenschappers, zoals de specialist in geslachtsziekten van het leger Dr. Paul Popenoe, Citrus magnaat Paul Gosney, Sacramento-bankier Charles Goethe, evenals leden van de California State Board of Charities and Corrections en de University of California Board of Regents.
Eugenetica zou zoveel bizarre salonpraat zijn geweest als er geen uitgebreide financiering was geweest door bedrijfsfilantropen, met name de Carnegie Institution, de Rockefeller Foundation en het Harriman-spoorwegfortuin. Ze waren allemaal in competitie met enkele van Amerika’s meest gerespecteerde wetenschappers van prestigieuze universiteiten zoals Stanford, Yale, Harvard en Princeton. Deze ”academici” steunden ras theorie en rassenwetenschap, en vervalsten en verdraaiden vervolgens gegevens om de racistische doelen van eugenetica te dienen.
Stanford President David Starr Jordan ontstond het begrip “ras en bloed” in zijn raciale brief “Blood of a Nation” uit 1902, waarin de universiteitsgeleerde verklaarde dat menselijke kwaliteiten en omstandigheden zoals talent en armoede door het bloed werden doorgegeven.
In 1904 richtte de Carnegie Institution een laboratoriumcomplex op in Cold Spring Harbor op Long Island dat miljoenen indexkaarten van gewone Amerikanen op voorraad had, terwijl onderzoekers zorgvuldig de verwijdering van families, bloedlijnen en hele volkeren planden. Vanuit Cold Spring Harbor, eugenetica voorstanders geagiteerd in de wetgevende macht van Amerika, evenals de nationale sociale dienst agentschappen en verenigingen.
Het Harriman spoorweg fortuin betaalde lokale liefdadigheidsinstellingen, zoals het Bureau van New York van Industrieën en Immigratie, om Joodse, Italiaanse en andere immigranten in New York en andere overvolle steden op te zoeken en hen aan deportatie, opsluiting of gedwongen sterilisatie te onderwerpen.
De Rockefeller Foundation hielp bij het oprichten van het Duitse eugeneticaprogramma en financierde zelfs het programma waarin Josef Mengele werkte voordat hij naar Auschwitz ging.
Veel van de spirituele begeleiding en politieke agitatie voor de Amerikaanse eugenetische beweging kwam van de quasi-autonome eugenetische samenlevingen van Californië, zoals Pasadena’s Human Betterment Foundation en de Californische tak van de American Eugenics Society, die veel van hun activiteiten coördineerde met de Eugenics Research Society in Long Island. Deze organisaties – die functioneerden als onderdeel van een hecht netwerk – publiceerden racistische eugenetische nieuwsbrieven en pseudowetenschappelijke tijdschriften, zoals Eugenical News en Eugenics, en propaganda voor de nazi’s.
Eugenetica werd geboren als een wetenschappelijke nieuwsgierigheid in het Victoriaanse tijdperk. In 1863, Sir Francis Galton, een neef van Charles Darwin, theoretiseerde dat als getalenteerde mensen alleen met andere getalenteerde mensen zouden trouwen, het resultaat meetbaar betere nakomelingen zou zijn. Aan het begin van de vorige eeuw werden Galtons ideeën geïmporteerd naar de Verenigde Staten, net zoals Gregor Mendels eretrouwprincipes werden herontdekt. Amerikaanse eugenetica-voorstanders geloofden met religieuze vurigheid dat dezelfde Mendels-concepten die de kleur en grootte van erwten, maïs en vee bepaalden, ook het sociale en intellectuele karakter van de mens beheersten.
In een Verenigde Staten die demografisch wankelde door de immigratie en verscheurd werd door de chaos van na de wederopbouw, waren rassenconflicten in het begin van de 20e eeuw alomtegenwoordig. Elitisten, utopisten en zogenaamde progressieven versmolten hun smeulende rassenangst en klassenvooroordeel met hun verlangen om een betere wereld te maken. Ze hebben Galtons eugenetica opnieuw uitgevonden tot een repressieve en racistische ideologie. De bedoeling: De aarde bevolken met veel meer van hun eigen sociaaleconomische en biologische soort – en minder of geen van alle anderen.
De superieure soort die de eugenetische beweging zocht, werd niet alleen bevolkt door lange, sterke, getalenteerde mensen. Eugenisten hunkerden naar blonde, blauwogige Scandinavische types. Alleen deze groep was geschikt om de aarde te erven. In het proces was de beweging bedoeld om geëmancipeerde negers, immigranten Aziatische arbeiders, Indianen, Hispanics, Oost-Europeanen, Joden, donkerharige berg bewoners, arme mensen, zieken en iedereen die buiten de gentrificatie genetische lijnen was geclassificeerd, opgesteld door Amerikaanse ras wetenschappers, te verwijderen.
hoe? Door zogenaamde defecte stambomen te identificeren en ze te onderwerpen aan levenslange segregatie- en sterilisatieprogramma’s om hun bloedlijnen te doden. Het grote plan was om letterlijk het voortplantingsvermogen weg te vegen van degenen die als zwak en inferieur worden beschouwd – de zogenaamde ongeschikten. De eugenisten hoopten de levensvatbaarheid van 10 procent van de bevolking te neutraliseren, totdat er niemand meer overbleef, behalve zijzelf.
In de huidige tijd hebben de ”elite” psychopaten het over nutteloze eters.
Achttien oplossingen werden onderzocht in een door Carnegie ondersteund “Voorlopig rapport van het Committee of the Eugenic Section of the American Breeder’s Association to Study and to Report on the Best Practical Means for Cutting Off the Defective Germ-Plasm in the Human Population.” Punt 8 was euthanasie.
De meest gesuggereerde methode van eugenetica in de Verenigde Staten was een “dodelijke kamer” of openbare, lokaal bediende gaskamers. In 1918 schreef Popenoe, de specialist in geslachtsziekten van het leger tijdens de Eerste Wereldoorlog, mee aan het veel gebruikte leerboek “Applied Eugenics“, waarin werd betoogd: “Vanuit historisch oogpunt is de eerste methode die zich voordoet executie . . . De waarde ervan om de standaard van de rassen te handhaven, mag niet worden onderschat.” “Toegepaste eugenetica” wijdt ook een hoofdstuk aan “dodelijke selectie”, die werkt
“door de vernietiging van het individu door een ongunstige eigenschap van de omgeving, zoals overmatige kou, of bacteriën, of door lichamelijke gebreken”.
Eugenetische fokkers geloofden dat de Amerikaanse samenleving niet klaar was om een georganiseerde dodelijke oplossing te implementeren. Maar veel psychiatrische instellingen en artsen beoefenden geïmproviseerde medische dodelijkheid en passieve euthanasie alleen. Een instelling in Lincoln, Illinois, voedde zijn binnenkomende patiënten melk van Tuberculose koeien die geloofden dat een Eugenies sterk individu immuun zou zijn. Dat resulteerde in 30 tot 40 procent sterfte per jaar in Lincoln. Sommige artsen beoefenden passieve eugenetica één pasgeboren zuigeling tegelijk. Andere artsen in psychiatrische instellingen hielden zich bezig met dodelijke verwaarlozing.
Niettemin, met eugenetica gemarginaliseerd, was de belangrijkste oplossing voor eugenisten de snelle uitbreiding van gedwongen segregatie en sterilisatie, evenals meer huwelijksbeperkingen. Californië leidde de natie en voerde bijna alle sterilisatieprocedures uit met weinig of geen eerlijk proces. In de eerste 25 jaar van eugenetische wetgeving steriliseerde Californië 9.782 personen, voornamelijk vrouwen. Velen werden geclassificeerd als ‘slechte meisjes’, gediagnosticeerd als ‘gepassioneerd’, ‘oversekst’ of ‘seksueel eigenzinnig’. In het Sonoma State Home werden sommige vrouwen gesteriliseerd vanwege wat werd beschouwd als een abnormaal grote clitoris of schaamlippen.
Alleen al in 1933 werden minstens 1.278 dwangsterilisaties uitgevoerd, 700 bij vrouwen. De twee belangrijkste sterilisatiefabrieken van de staat in 1933 waren Sonoma State Home met 388 operaties en Patton State Hospital met 363 operaties. Andere sterilisatiecentra omvatten Agnews, Mendocino, Napa, Norwalk, Stockton en Pacific Colony staatsziekenhuizen.
Zelfs het Amerikaanse Hooggerechtshof onderschreef aspecten van eugenetica. In zijn beruchte beslissing uit 1927 schreef rechter Oliver Wendell Holmes van het Hooggerechtshof: “Het is beter voor de hele wereld, als in plaats van te wachten om ontaarde nakomelingen voor misdaad te executeren, of om hen te laten verhongeren voor hun imbeciliteit, de samenleving kan voorkomen dat degenen die duidelijk ongeschikt zijn hun soort voort te zetten . . . Drie generaties zijn genoeg.
Dit besluit opende de sluizen voor duizenden om gedwongen gesteriliseerd of anderszins vervolgd te worden als unterschmens. Jaren later citeerden de nazi’s bij de processen in Neurenberg Holmes’ woorden ter verdediging.
Pas nadat eugenetica in de Verenigde Staten was verankerd, werd de campagne in Duitsland getransplanteerd, in niet geringe mate door de inspanningen van Californische eugenisten, die boekjes publiceerden die sterilisatie idealiseren en ze verspreidden onder Duitse ambtenaren en wetenschappers.
Hitler was een trekpop van de cabal net zoals de ”presidenten” van de huidige landen, Merkel, Macron, De Croo, Rutte, Renzi, Sanches, etc, etc, corrupte trekpoppen zijn o.l.v. politbureau Brussel.
Hitler bestudeerde Amerikaanse eugeneticawetten. Hij probeerde zijn ”antisemitisme” te legitimeren door het te medicaliseren en in de meer smakelijke pseudowetenschappelijke façade van eugenetica te wikkelen. Hitler was in staat om meer volgelingen te werven onder redelijke Duitsers door te beweren dat de wetenschap aan zijn kant stond. Hitlers rassenhaat kwam voort uit zijn eigen geest, maar de intellectuele contouren van de eugenetica die Hitler in 1924 aannam, werden in Amerika gemaakt.
In de jaren ’20 cultiveerden eugenetische wetenschappers van het Carnegie Institution diepe persoonlijke en professionele relaties met de fascistische eugenisten van Duitsland. In “Mein Kampf”, gepubliceerd in 1924, citeerde Hitler de Amerikaanse eugenetische ideologie en toonde openlijk een grondige kennis van de Amerikaanse eugenetica. “Er is vandaag één staat,” schreef Hitler, “waarin op zijn minst zwak begin naar een betere conceptie (van immigratie) merkbaar is. Natuurlijk is het niet ons model Duitse Republiek, maar de Verenigde Staten.”
Hitler vertelde zijn kameraden trots hoe nauw hij de vooruitgang van de Amerikaanse eugenetische beweging volgde. “Ik heb met grote belangstelling gestudeerd,” zei hij tegen een mede-nazi, “de wetten van verschillende Amerikaanse staten met betrekking tot het voorkomen van reproductie door mensen wier nageslacht naar alle waarschijnlijkheid van geen waarde zou zijn of schadelijk zou zijn voor de raciale stam.”
Hitler schreef zelfs een fan brief aan de Amerikaanse eugenetische leider Madison Grant, waarin hij zijn op ras gebaseerde eugeneticaboek “The Passing of the Great Race” zijn “bijbel” noemde.
De geschiedenis herhaalt na project Hitler 40-45
hebben we nu project Covid 2020 – 2030.
De Amerikaanse term “Nordic” werd vrijelijk uitgewisseld met “Germaans” of “Arisch”. Rassenwetenschap, raszuiverheid en raciale dominantie werden de drijvende kracht achter Hitlers nazisme. Nazi-eugenetica zou uiteindelijk bepalen wie vervolgd zou worden in een door het Rijk (Europese Unie) gedomineerd Europa, hoe mensen zouden leven en hoe ze zouden sterven. Naziartsen (het OMT) zouden de ongeziene generaals worden in (Hitlers) oorlog tegen de Joden en andere Europeanen die als inferieur werden beschouwd. Artsen zouden de wetenschap (Corona varianten) creëren, de eugenetische formules bedenken (Gentherapie ”vaccin”) en de slachtoffers met de hand selecteren voor sterilisatie, euthanasie en massa-uitroeiing. (Pfizer, AstraZeneca, Moderna, Jansen & Jansen? verschillende ”vaccins” voor verschillende doelen en/of doelgroepen?)
Tijdens de beginjaren van het nazi fascistische Rijk verwelkomden eugenisten in heel Amerika Hitlers plannen als de logische vervulling van hun eigen decennia van onderzoek en inspanning. Californische eugenisten publiceerden nazipropaganda voor Amerikaanse consumptie. Ze regelden ook nazi-wetenschappelijke tentoonstellingen, zoals een tentoonstelling in augustus 1934 in het L.A. County Museum, voor de jaarlijkse vergadering van de American Public Health Association.
In 1934, toen de sterilisaties van Duitsland meer dan 5.000 per maand versnelden, schepte de Californische eugenetische leider C.M. Goethe, bij terugkeer uit Duitsland, over enthousiast op tegen een collega:
“U zult geïnteresseerd zijn om te weten dat uw werk een krachtige rol heeft gespeeld bij het vormgeven van de meningen van de groep intellectuelen die achter Hitler staan in dit tijdperk-makende programma. Overal voelde ik dat hun meningen enorm zijn gestimuleerd door het Amerikaanse denken . . . Ik wil dat je, mijn beste vriend, deze gedachte de rest van je leven met je meedraagt, dat je echt een geweldige regering van 60 miljoen mensen in actie hebt gebracht.”
Datzelfde jaar, 10 jaar nadat Virginia zijn sterilisatiewet had aangenomen, merkte Joseph DeJarnette, hoofdinspecteur van virginia’s Western State Hospital, in de Richmond Times-Dispatch op: “De Duitsers verslaan ons in ons eigen spel.”
Amerika financierde niet alleen de wetenschappelijke routekaart, maar financierde ook de eugenetische instellingen van Duitsland.
In 1926 had Rockefeller ongeveer $ 410.000 – bijna $ 4 miljoen in het geld van vandaag – gedoneerd aan honderden Duitse onderzoekers. In mei 1926 kende Rockefeller 250.000 dollar toe aan de oprichting van het Kaiser Wilhelm Instituut voor Psychiatrie. Een van de belangrijkste psychiaters van het Duitse Psychiatrische Instituut was Ernst Rüdin, die directeur werd en uiteindelijk architect van Hitlers systematische medische onderdrukking.
Een andere in het complex van eugenetische instellingen van het Kaiser Wilhelm Instituut was het Institute for Brain Research. Sinds 1915 opereerde het vanuit een eenpersoonskamer. Alles veranderde toen Rockefeller geld arriveerde in 1929. Een subsidie van $ 317.000 stelde het instituut in staat om een groot gebouw te bouwen en centraal te staan in de Duitse rassenbiologie. Het instituut ontving de komende jaren aanvullende subsidies van de Rockefeller Foundation. Hitlers medische handlanger Ernst Rüdin leidde het instituut opnieuw. Rüdin’s organisatie werd een eerste directeur en ontvanger van de moorddadige experimenten en onderzoek uitgevoerd op Joden, zigeuners en anderen.
Vanaf 1940 werden duizenden Duitsers uit bejaardentehuizen, psychiatrische instellingen en andere bewaarinrichtingen systematisch vergast. Tussen de 50.000 en 100.000 werden uiteindelijk gedood.
Leon Whitney, uitvoerend secretaris van de American Eugenics Society, verklaarde over het nazisme: “Terwijl wij geheimzinnig doen… de Duitsers noemden een spade een spade.”
Een speciale ontvanger van Rockefeller-financiering was het Kaiser Wilhelm Instituut voor Antropologie, Menselijke Erfelijkheid en Eugenetica in Berlijn. Al tientallen jaren, hadden Amerikaanse eugenisten naar tweelingen verlangd om hun onderzoek naar erfelijkheid te bevorderen.
Het Instituut was nu bereid dergelijk onderzoek op een ongekend niveau uit te voeren. Op 13 mei 1932 stuurde de Rockefeller Foundation in New York een radiogram naar haar kantoor in Parijs:
JUNI VERGADERING UITVOEREND COMITÉ NEGEN DUIZEND
DOLLAR OVER EEN PERIODE VAN DRIE JAAR AAN HET KAISER WILHELM INSTITUUT ANTROPOLOGIE VOOR ONDERZOEK NAAR TWEELINGEN EN EFFECTEN OP LATERE GENERATIES VAN STOFFEN DIE GIFTIG ZIJN VOOR HET KIEMPLASMA.
Ten tijde van Rockefellers schenking fungeerde Otmar Freiherr von Verschuer, een held in Amerikaanse eugenetische kringen, als hoofd van het Institute for Antropologie, Human Heredity and Eugenics. De Rockefeller financiering van dat instituut ging zowel direct als via andere onderzoek kanalen door tijdens Verschuers vroege ambtstermijn. In 1935 verliet Verschuer het instituut om een rivaliserende eugenetische faciliteit in Frankfurt te vormen die veel werd aangekondigd in de Amerikaanse eugenetische pers. Onderzoek naar tweelingen in het Derde Rijk explodeerde, gesteund door regeringsdecreten. Verschuer schreef in Der Erbarzt, een eugenetisch doktersblad dat hij bewerkte, dat de Oorlog van Duitsland een “totaaloplossing voor het Joodse probleem” zou opleveren.
Verschuer had een oude assistent. Zijn naam was Josef Mengele.
Op 30 mei 1943 arriveerde Mengele in Auschwitz. Verschuer meldde de German Research Society: “Mijn assistent, Dr. Josef Mengele (M.D., Ph.D.) voegde zich bij mij in deze tak van onderzoek. Momenteel is hij werkzaam als Hauptsturmführer (kapitein) en kamparts in het concentratiekamp Auschwitz. Antropologische tests van de meest uiteenlopende raciale groepen in dit concentratiekamp worden uitgevoerd met toestemming van de SS Reichsführer (Himmler).”
Mengele begon in de aankomende treinwagons te zoeken naar tweelingen. Toen hij ze vond, voerde hij beestachtige experimenten uit, schreef nauwgezet de rapporten op en stuurde het papierwerk terug naar Verschuers instituut voor evaluatie. Vaak werden kadavers, ogen en andere lichaamsdelen ook naar de eugenetische instituten van Berlijn gestuurd.
Rockefeller leidinggevenden wisten nooit van Mengele. Op enkele uitzonderingen na had de stichting alle eugenetische studies in het door de nazi’s bezette Europa stopgezet voordat de oorlog in 1939 uitbrak. Maar tegen die tijd was de dobbelsteen gegoten. De getalenteerde mannen die Rockefeller en Carnegie financierden, de grote instellingen die ze hielpen vinden en de wetenschap die ze hielpen creëren, toonden een eigen wetenschappelijk momentum.
Na de oorlog werd eugenetica uitgeroepen tot een misdaad tegen de mensheid – een daad van genocide. Duitsers werden berecht en ze haalden de Californische statuten aan ter verdediging – tevergeefs. Slechts enkele werden schuldig bevonden, de overgrote meerderheid ECHTE MISDADIGERS werden overgeplaatst naar de VS.
Mengele’s baas Verschuer ontsnapte echter aan vervolging. Verschuer herstelde zijn banden met Californische eugenisten die ondergronds waren gegaan en hun kruistocht omdoopten tot ‘menselijke genetica’. Typisch was een uitwisseling op 25 juli 1946, toen Popenoe Verschuer schreef: “Het was inderdaad een genoegen om weer van je te horen. Ik ben erg bezorgd geweest over mijn collega’s in Duitsland . . . Ik neem aan dat de sterilisatie in Duitsland is stopgezet?” Popenoe bood weetjes over verschillende Amerikaanse eugenetica-instellingen en stuurde vervolgens verschillende eugenetische publicaties. In een aparte verpakking stuurde Popenoe wat cacao, koffie en andere lekkernijen.
Verschuer schreef terug: “Uw zeer vriendelijke brief van 7/25 gaf me veel plezier en u hebt mijn hartelijke dank ervoor. De brief slaat een nieuwe brug tussen jouw en mijn wetenschappelijk werk; Ik hoop dat deze brug nooit meer instort, maar waardevolle wederzijdse verrijking en stimulatie mogelijk maakt.”
Al snel werd Verschuer opnieuw een gerespecteerd wetenschapper in Duitsland en over de hele wereld. In 1949 werd hij een corresponderend lid van de nieuw opgerichte American Society of Human Genetics, georganiseerd door Amerikaanse eugenisten en genetici.
In de herfst van 1950 bood de Universiteit van Münster Verschuer een positie aan bij het nieuwe Instituut voor Menselijke Genetica, waar hij later decaan werd. In het begin en midden van de jaren 1950 werd Verschuer erelid van tal van prestigieuze verenigingen, waaronder de Italiaanse Vereniging voor Genetica, de Antropologische Vereniging van Wenen en de Japanse Vereniging voor Menselijke Genetica.
De genocidale wortels van de menselijke genetica in eugenetica werden genegeerd door een zegevierende generatie die weigerde zich te linken aan de misdaden van het nazisme en door generaties op te volgen die nooit de waarheid wisten van de jaren voorafgaand aan de oorlog. Nu hebben gouverneurs van vijf staten, waaronder Californië, publiekelijk excuses aangeboden aan hun burgers, vroeger en nu, voor sterilisatie en andere misstanden veroorzaakt door de eugenetische beweging.
Menselijke genetica werd een verlichte onderneming aan het einde van de 20e eeuw. Hardwerkende, toegewijde wetenschappers hebben eindelijk de menselijke code gekraakt via het Human Genome Project. Elk individu kan biologisch geïdentificeerd en geclassificeerd worden op basis van eigenschap en afkomst. Maar zelfs nu nog roepen sommige leidende stemmen in de genetische wereld op tot een zuivering van de ongewensten onder ons, en zelfs een meester-menselijke soort.
Er is begrijpelijke terughoudendheid over meer gewone vormen van misbruik, bijvoorbeeld bij het weigeren van verzekeringen of werk op basis van genetische tests. Op 14 oktober.., is de eerste genetische anti-discriminatiewetgeving van de Verenigde Staten unaniem goedgekeurd door de Senaat. Maar omdat genetisch onderzoek wereldwijd plaatsvindt, kan geen enkele nationale wet de bedreigingen een halt toeroepen.
