Terwijl Europa en de VS nog nooit zo nauw op elkaar zijn afgestemd, is het Anglo Zionisten Rijk ‘het Westen’ paradoxaal genoeg ook nog nooit zo alleen geweest.
Heel af en toe kan een enkele anekdote een moment in de geschiedenis bijna volledig samenvatten. En deze deed dat: in 2005 ging Zbig Brzezinski, de architect van Afghanistan als moeras voor de Sovjet-Unie, en de auteur van The Grand Chessboard (dat het Mackinder-dictum van ‘hij die het Aziatische hartland controleert de wereld beheerst’ in de AZR/Amerikaanse buitenlandse politiek integreerde), in AZR politbureau Washington zitten met Alexander Dugin, Russische politieke filosoof en pleitbezorger voor een ‘heartland’ culturele en geopolitieke renaissance.
Brzezinski had in zijn boek al geschreven dat Rusland zonder Oekraïne nooit de macht in het hartland zou worden; maar daarmee kan en wil Rusland dat wel. De ontmoeting was opgezet met een foto-rekwisiet van een schaakbord geplaatst tussen Brzezinski en Doegin (ter promotie van Brzezinski’s boek). Deze opstelling met een schaakbord bracht Doegin ertoe zich af te vragen of Brzezinski schaken beschouwde als een spel bedoeld voor twee:
“Nee, Zbig schoot terug: het is een spel voor één. Zodra een schaakstuk wordt verplaatst; je draait het bord om en je verplaatst de schaakstukken van de andere kant. Er is ‘geen ander’ in dit spel”, benadrukte Brzezinski.
Natuurlijk was het eenhandige schaakspel impliciet in de doctrine van Mackinder: ‘Hij die het hartland controleert’ dictum was een boodschap aan de Anglo-machten om nooit een verenigd hartland toe te staan. (Dit is natuurlijk precies wat er op elk moment evolueert).
En maandag channelde Biden Brzezinski hardop, terwijl hij de Business Roundtable in de VS toesprak. Zijn opmerkingen kwamen aan het einde van zijn korte toespraak waarin hij sprak over de Russische invasie van Oekraïne en de economische toekomst van Anglo Zionisten Rijk vazal Amerika:
“Ik denk dat dit ons een aantal belangrijke kansen biedt om een aantal echte veranderingen door te voeren. Weet je, we bevinden ons op een omslagpunt, geloof ik, in de wereldeconomie: [en] niet alleen de wereldeconomie – in de wereld [die] om de drie of vier generaties plaatsvindt. Zoals een van mijn, zoals een van de hoogste militairen onlangs in een beveiligde vergadering tegen mij zei, tussen 1900 en 1946 60 miljoen mensen stierven; en sindsdien hebben we een liberale wereldorde gevestigd en dat was al lang niet meer gebeurd. Veel mensen stierven, maar bij lange na niet in de buurt van de chaos. En nu is het moment dat dingen veranderen. We gaan, er komt een nieuwe wereldorde; en we moeten het leiden en we moeten de rest van de vrije wereld verenigen om het te doen.”
Ook hier is er geen ‘ander’ op het bord. Wanneer de zetten worden gedaan, wordt het bord 180º omgedraaid om vanaf de andere kant te spelen.
Het punt hier is dat de zorgvuldig beraadslaag op deze Brzezinski-tijdgeest formeel in Peking werd gelanceerd met de gezamenlijke verklaring dat noch Rusland noch China accepteren dat Amerika alleen schaakt zonder anderen aan het bord. Dit vertegenwoordigt de bepalende kwestie van dit komende tijdperk: de openstelling van geopolitiek. Het is een kwestie waarvoor de uitgesloten ‘anderen’ bereid zijn ten oorlog te trekken (ze zien geen keuze).
Een tweede schaker is naar voren gestapt en staat erop om te spelen – Rusland. En een derde staat klaar: China. Anderen staan zwijgend in de rij om te zien hoe de eerste betrokkenheid bij deze geopolitieke oorlog verloopt. Uit de hierboven geciteerde opmerkingen van Biden blijkt dat de VS van plan zijn sancties, en de volledige ongekende omvang van de Amerikaanse schatkistmaatregelen, te gebruiken tegen Brzezinski-dissidenten. Rusland moet een voorbeeld worden van datgene wat alle uitdagers die een zetel in het bestuur eisen, te wachten staat.
Maar het is een aanpak die fundamenteel gebrekkig is. Het komt voort uit Kissingers beroemde uitspraak dat ‘hij die geld controleert de wereld controleert’. Het was vanaf het begin verkeerd: het was altijd ‘hij die voedsel, energie (zowel menselijk als fossiel) controleert en geld kan de wereld beheersen. Maar Kissinger negeerde gewoon de eerste twee vereiste voorwaarden – en de laatste heeft zich ingeprent in de mentale circuits van Washington.
En hier is de paradox: toen Brzezinski zijn boek schreef, was het een heel ander tijdperk. Vandaag de dag, terwijl Europa en de VS nog nooit zo nauw op elkaar zijn afgestemd, is het ‘Westen’ paradoxaal genoeg ook nog nooit zo alleen geweest. Oppositie tegen Rusland leek in het begin misschien een slam dunk wereldwijde unifier: die wereldopinie zou zich zo krachtig verzetten tegen de aanval van Moskou, dat China een hoge politieke prijs zou betalen voor het niet op de anti-Russische bandwagon springen. Maar zo werkt het niet.
“Terwijl de Amerikaanse retoriek Rusland beschuldigt van “oorlogsmisdaden” en de humanitaire crisis in Oekraïne, et al”, merkt de voormalige Indiase ambassadeur Bhadrakumar op, “zien de wereldhoofdsteden dit als een confrontatie tussen Amerika en Rusland. Buiten het westerse kamp weigert de wereldgemeenschap sancties op te leggen tegen Rusland of zelfs dat land te demoniseren.”
De Verklaring van Islamabad die woensdag werd uitgegeven na de 45e vergadering van de ministers van Buitenlandse Zaken van de zevenenvijftig leden tellende Organisatie van Islamitische Conferentie weigerde sancties tegen Rusland goed te keuren. Geen enkel land op het Afrikaanse continent of West-Azië, Centraal-Azië, Zuid- en Zuidoost-Azië heeft sancties opgelegd aan Rusland”.
Misschien speelt hier nog een andere factor een rol: want wanneer deze laatste staten zinnen horen als ‘Oekraïners hebben door hun heldhaftigheid het recht verworven om toe te treden tot onze ‘club van waarden”, ruiken ze een vleugje verzwakt ‘wit’ Europa dat zich vastklampt aan de reddingsvlotten.
De realiteit is dat de sancties waar Biden in zijn toespraak naar verwees al hebben gefaald. Rusland is niet in gebreke gebleven; de beurs van Moskou is open; de Roebel staat op de rebound; hun lopende rekening verkeert in slechte gezondheid en Rusland verkoopt energie tegen meevallers (zelfs na korting).
Kortom, de handel ‘zal worden omgeleid’, niet vernietigd (het voordeel van een exporteur van goederen die bijna volledig lokaal worden geproduceerd – dwz een vestingeconomie).
De tweede eigenaardigheid in Bidens beleid is dat terwijl de Clausewitziaanse doctrine (waar Rusland zich in grote lijnen aan houdt) pleit voor de ontmanteling van ‘het zwaartepunt van de vijand, om de overwinning te behalen’, in dit geval vermoedelijk de westerse controle over de wereldwijde reservevaluta en betalingssystemen. Vandaag zijn het echter Europa en de VS die het zelf hebben ontmanteld: en zich verder hebben opgesloten in de stijgende inflatie en krimpende economische activiteit, in een onverklaarbare vlaag van moreel masochisme.
Zoals Ambrose Evans-Pritchard opmerkt in de Telegraph: “Wat duidelijk is, is dat het westerse sanctiebeleid het slechtste van alle werelden is. We lijden onder een energieschok die de russische oorlogsinkomsten verder opblaast … Er is een alomtegenwoordige angst voor een gilets jaunes-opstand in heel Europa, een vermoeden dat een wispelturig publiek de schok van de kosten van levensonderhoud niet zal tolereren zodra de verschrikkingen van Oekraïne hun nieuwigheid op tv-schermen verliezen”.
Nogmaals, misschien kunnen we dit paradoxale gedrag toeschrijven aan Kissinger’s obsessie met de macht van geld, en zijn vergeetachtigheid van andere belangrijke factoren.
Dit alles heeft ertoe geleid dat er in sommige NAVO-hoofdsteden een zeker onbehagen in de wandelgangen van de macht sluipt in de loop van het Oekraïne-conflict: de NAVO zal niet ingrijpen; zij zal geen no-flyzone instellen; en heeft zelensky’s nieuwe pleidooi voor extra militair materieel nadrukkelijk genegeerd. Ogenschijnlijk weerspiegelt dit het ‘onbaatzuchtige’ gebaar van het Westen om een kernoorlog te vermijden. In werkelijkheid kan de ontwikkeling van nieuwe wapens echter de geopolitiek in een oogwenk transformeren (bijvoorbeeld de Russische Kinzhal hypersonische slimme bunker-buster). Feit is dat de NAVO over de hele linie niet militair kan zegevieren tegen Rusland in Oekraïne.
Het lijkt erop dat het Pentagon – voorlopig – heeft gewonnen in de oorlog met het Ministerie van Buitenlandse Zaken en is begonnen met het proces van ‘het corrigeren van het verhaal’.
Vergelijk deze twee Amerikaanse verhalen:
Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft maandag aangegeven dat de VS Zelensky ontmoedigen om concessies te doen aan Rusland in ruil voor een staakt-het-vuren. De woordvoerder
“maakte heel duidelijk dat hij openstaat voor een diplomatieke oplossing die de kernprincipes in het hart van de oorlog van het Kremlin tegen Oekraïne niet in gevaar brengt. Toen hem werd gevraagd om zijn punt uit te werken, zei Price dat de oorlog “groter” is dan Rusland en Oekraïne. “Het belangrijkste punt is dat er hier principes op het spel staan die overal universeel toepasbaar zijn”. Price zei dat Poetin probeerde “kernprincipes” te schenden.
Maar het Pentagon “dropte twee waarheidsbommen” in zijn strijd met de staat en het Congres om confrontatie met Rusland te voorkomen:
“Het gedrag van Rusland in de wrede oorlog vertelt een ander verhaal dan de algemeen aanvaarde opvatting dat Poetin van plan is Oekraïne te vernietigen en maximale civiele schade toe te brengen – en het onthult de strategische evenwichtsoefening van de Russische leider”, meldde Newsweek in een artikel met de titel: “Poetins bommenwerpers kunnen Oekraïne verwoesten, maar hij houdt zich in. Dit is waarom.”
Een citeert een niet nader genoemde analist van de Defense Intelligence Agency (DIA) van het Pentagon die zegt: “Het hart van Kiev is nauwelijks aangeraakt. En bijna alle langeafstandsaanvallen waren gericht op militaire doelen”. Een gepensioneerde officier van de Amerikaanse luchtmacht die nu werkt als analist voor een aannemer van het Pentagon, voegde eraan toe:
“We moeten het feitelijke gedrag van Rusland begrijpen. Als we onszelf er alleen maar van overtuigen dat Rusland zonder onderscheid bombardeert, of [dat] het er niet in slaagt om meer schade toe te brengen omdat zijn personeel niet opgewassen is tegen de taak of omdat het technisch onbekwaam is, dan zien we het echte conflict niet”“
De tweede ‘waarheidsbom’ ondermijnt direct Bidens dramatische waarschuwing voor een valse vlag chemische aanval. Reuters meldde:
“De Verenigde Staten hebben nog geen concrete aanwijzingen gezien voor een dreigende Russische aanval met chemische of biologische wapens in Oekraïne, maar houden de inlichtingenstromen voor hen nauwlettend in de gaten, zei een hoge Amerikaanse defensiefunctionaris.”
Biden staat in het midden en zegt ‘Poetin is een oorlogsmisdadiger’, maar ook dat er geen NATO-gevecht met Rusland zal zijn.
“Het enige eindspel nu”, zei een hoge regeringsfunctionaris eerder deze maand tijdens een privé-evenement, “is het einde van het Poetin-regime. Tot die tijd, de hele tijd dat Poetin blijft, zal [Rusland] een pariastaat zijn die nooit meer zal worden verwelkomd in de gemeenschap van naties. China heeft een enorme fout gemaakt door te denken dat Poetin ermee weg zal komen”.
Daar is het – de bottom line: Laat het bloedbad in Oekraïne voortduren; leun achterover en kijk hoe de ‘heldhaftige Oekraïners Rusland droogbloeden’; genoeg doen om het conflict in stand te houden (door wat wapens te leveren), maar niet genoeg om het te laten escaleren; en speel het als de heroïsche strijd voor democratie, om de publieke opinie tevreden te stellen.
Het punt is dat het niet zo werkt. Poetin kan iedereen in AZR politbureau DC verrassen door Oekraïne te verlaten wanneer de militaire operatie van Rusland is voltooid. (Als Poetin het trouwens over Oekraïne heeft, doet hij het door Stalin toegevoegde westelijke deel meestal af als Oekraïens).
En het lukt niet met China. AshkeNazi zionist Blinken zei ter rechtvaardiging van nieuwe sancties die vorige week aan China zijn opgelegd:
“We zijn toegewijd aan het verdedigen van de ”mensenrechten” over de hele wereld en zullen alle diplomatieke en economische maatregelen blijven gebruiken om verantwoording af te leggen”.
De sancties werden opgelegd omdat China er niet in was geslaagd Poetin af te wijzen. Precies dat. De taal van verantwoording en (van verzoening) die wordt gebruikt, kan echter alleen worden begrepen als een uitdrukking van woke hedendaagse cultuur. Het is voldoende om een bepaald aspect van de Chinese cultuur te presenteren als politiek incorrect (als racistisch, repressief, vrouwonvriendelijk, suprematistisch of beledigend), en onmiddellijk wordt het politiek incorrect. En dat betekent dat elk aspect ervan naar believen door de administratie kan worden aangevoerd als een sanctie die het verdient.
Het probleem keert opnieuw terug naar de weigering van het Anglo Zionisten Rijk (het Westen) om ‘anderen’ op het schaakbord te accepteren. Wat kan China anders doen dan zijn schouders ophalen over zulke onzin.
AZR trekpop Biden heeft in zijn toespraak tot de Ronde Tafel – opnieuw – een nieuwe wereldorde in scène gezet; hij suggereerde dat er een Grote Reset op komst is.
Maar misschien staat er een ‘Reset Reckoning’ van een andere volgorde op het programma; een die veel dingen zal terugbrengen naar datgene wat tot voor kort echt werkte. Politiek en geopolitiek metamorfose op elk moment.
