Mondmaskers – een oefening in gehoorzaamheid

Mondkapjesplicht is een sociologisch experiment om de bevolking te laten gehoorzamen zonder geaccepteerde noodzaak om hen te laten gehoorzamen.

Ondanks dat ze openlijk toegaf dat het dragen van mondkapjes niet beschermt tegen virusinfecties, mochten Nederlandse gemeenten ‘experimenteren’ met mondkapjesplicht. Het werd “een experiment om menselijk gedrag te beïnvloeden” genoemd. Een sociologisch experiment dus, zonder medische of virologische gronden.

Het doel van een experiment is om inzicht te krijgen in fenomenen of patronen. In dit geval sociologische verschijnselen en patronen. Om deze inzichten zuiver te houden, was het daarom een vereiste om de mondmaskercampagne te ontdoen van medische argumenten. Handig daarbij was het feit dat geen enkele wetenschappelijke studie de effectiviteit van die maskers aantoonde, wat ook luid werd gecommuniceerd door zowel regeringsleiders als het Nederlandse gezondheidsbureau RIVM. Wat tactisch werd verzwegen, was het feit dat er verschillende studies beschikbaar waren die de schadelijkheid van het dragen van zo’n masker daadwerkelijk bewezen. Door dit buiten beeld te houden kon het “het zal geen goed doen” principe worden afgedwongen. Het experiment werd uitgevoerd in Amsterdam en Rotterdam en duurde ongeveer een maand.

Nadat de verplichte campagne was gestart, konden ze observeren wat de uitkomst van het experiment was. Het is duidelijk geworden dat mensen schapen in groten getale bereid bleken zich te conformeren aan (openlijk) ineffectieve regels. Dat al deze mensen zelf ook beseften dat het om een (medisch gezien) zinloze verplichting ging, blijkt uit het feit dat bijna iedereen het mondkapje weer afdeed zodra de verplichting eindigde. Het staat dus vast dat mensen gemakkelijk kunnen worden aangezet tot het opvolgen van zinloze bevelen, zelfs als ze zelf weten dat ze zinloos zijn.

Het is dan ook opmerkelijk dat er volgens de mainstream media nu vanuit de bevolking een roep klinkt om zo’n verplicht mondmasker opnieuw in te voeren, ditmaal op een veel grotere en drastischere schaal dan tijdens het eerste experiment. Dat deze muilkorven geen enkele bescherming bieden, is inmiddels een algemeen aanvaarde opvatting. Ook nu doen beleidsmakers en hun prominente adviseurs daar helemaal geen geheimzinnig over. Het is waar dat er een klein deel is dat ondanks alle informatie nog steeds gelooft in de effectiviteit van maskers, maar dit zijn mensen die ze al droegen – een aanzienlijk kleine groep. Het experiment lijkt dus te zijn veranderd van een opgelegde maatregel (zoals aanvankelijk het geval was), naar een maatregel die door (een deel van) de bevolking wordt geëist. In beide gevallen zonder enige medische motivatie.

Uit het feit dat veruit de meeste mensen geen mondkapje dragen zolang de verplichting niet in werking is getreden, kan worden geconcludeerd dat diezelfde mensen er nog steeds niet de noodzaak of het nut van inzien. Anders zouden ze het zelf aantrekken. Toch zou een meerderheid voor de dreigende verplichting zijn. Dat kan twee dingen betekenen: of de door de corrupte ”media” hoeren (m/v) NOS, NPO, RTL, etc,  geportretteerde meerderheid bestaat niet echt, of wel, en dan heeft die roepende meerderheid heel andere motieven dan gezondheid.

Als het gezondheidsaspect geen echte rol speelt, dan is het verplichtingsaspect het enige dat overblijft. Het zou niets meer kunnen betekenen dan dat veel mensen vooral willen dat de fascistische overheid dingen verplicht stelt. Zelfs als die dingen nutteloos zijn. Blijkbaar hechten ze meer waarde aan de verplichting zelf dan aan de medische effectiviteit van die verplichting. Blijkbaar verlangen ze naar een sterk regulerende overheid. Een fascistische overheid die zo dominant is dat ze elk gedrag kan afdwingen. Hoe zinloos ook. Gedrag waarvan de absurditeit volledig wordt toegegeven door de fascistische overheid en door de bevolking wordt gerealiseerd (afhankelijk van haar gedrag).

Integendeel, een deel van de bevolking verlangt naar een autoritaire regering.

Het sociologische inzicht dat uit het experiment kan worden verkregen, gaat daarom veel verder dan alleen maar vaststellen dat de bevolking bereid is onhandig te gehoorzamen zonder enige geaccepteerde noodzaak. Het laat zien dat een deel van de bevolking eigenlijk een autoritair bestuur verlangt. Het laat zien dat een deel van de bevolking meer bang is voor vrijheid dan voor ziekte. En verlangt daarom naar een autoritair regime dat die vrijheid ernstig inperkt. Het laat zien dat een deel van de bevolking geen waarde hecht aan logische en beredeneerde argumenten voor beleid. Het laat zien dat het overbodig is om er op dit onderdeel op te blijven wijzen dat de maatregelen zinloos zijn. Voor hen zijn ze immers wel degelijk logisch. Niet voor hun gezondheid (dat weten ze zelf inmiddels) maar voor de installatie van de autoritaire samenleving die ze wensen, geregeerd door ‘machtige fascistische leiders’.

En dat aspect is niets nieuws. Zodra bestuurders ineens veel meer macht grijpen (zoals ze nu doen), is er altijd een groep geweest die er deel van wil uitmaken, ervan overtuigd dat ze op één lijn zit met de sterkste partij en dat ze daar een zekere mate van macht of veiligheid aan ontleent. Dit zijn de gezag denkers die al eerder opriepen tot strengere straffen, tot het verbieden van alles wat verboden kon worden, en tot een veel machtiger fascistische overheid. Nu we snel op weg zijn naar een totalitair regime, zien ze dat hun verlangen wordt gerealiseerd. Bovendien gebruikt bijna elke dictatuur zichtbare symbolen op bijvoorbeeld kleding, waarmee mensen hun toewijding of gehoorzaamheid aan het regime uitdrukken. Het goed zichtbare muilkorf leent zich hier uitstekend voor.

Zonder deze steun is de installatie van een dictatuur onmogelijk. Het heeft dus elke dictatuur ondersteund die de geschiedenis kent, en dat zal het deze keer ook doen. Tenminste, als dat draagvlak het deze keer weer voldoende basis geeft. De verdeeldheid in de samenleving die onder invloed van de huidige omstandigheden uiterst zichtbaar is geworden, is daar dan ook een uiting van. Het is het resultaat van een scheiding tussen conflicterende en onverenigbare mentaliteiten, waarbij de ene groep wordt gekenmerkt door het verlangen naar vrijheid, het aannemen van de bijbehorende verantwoordelijkheid en een kritische houding ten opzichte van machten die dit willen beperken, en de andere door het verlangen naar krachtige fascistische ”leiders” aan wie men deze verantwoordelijkheid wil delegeren. Een middenweg lijkt bijna onbestaande.

Het wordt pas echt zorgelijk als ook het deel van de bevolking dat de manipulatie en misleiding doorziet en beseft wat er werkelijk aan de hand is, toch gehoorzaamt. Voor hen is het medische verhaal natuurlijk ook geen motief. Dit betekent dat er een ander motief achter die gehoorzaamheid zit. Bijvoorbeeld de vreemde overtuiging dat een corrupte fascistische overheid altijd het laatste woord heeft, en dat er uiteindelijk geen andere keuze is dan die te gehoorzamen (desnoods onder protest).

De corrupte (R)overheid heeft er nu alle vertrouwen in dat de bevolking, inclusief het deel dat bezwaar maakt, zich zal houden aan de regels die ze hebben opgelegd. Regels waarvoor nauwelijks moeite wordt gedaan om ze ook maar enigszins logisch te onderbouwen. Voor een autoritair regime is het immers een vereiste dat burgers gehoorzamen. Zelfs (of beter gezegd, vooral) als de bestellingen onredelijk en onlogisch zijn.

Het virusverhaal is dus niet langer een echt hoofdmotief voor beide partijen. Het wordt natuurlijk niet geloofd door de tegenstanders van het opkomende fascistische regime, maar het is ook niet langer het belangrijkste motief voor zijn aanhangers. Het wordt alleen naar voren gebracht als een strategisch instrument om beide stromingen verder en dieper te verdelen.

Als wapen in de strijd tussen hen. De aanhangers van de autoritaire fascistische samenleving zullen logischerwijs gretig gehoorzamen. Maar als de bezwaarmakers ook toegeven, zullen er geen obstakels meer zijn voor de installatie van de totalitaire samenleving. Elke dictatuur bestaat immers bij de gratie van collectieve gehoorzaamheid.
Ongeacht de reden waarom.

Het verzet wordt steeds groter en uiteindelijk wint het licht van de duisternis, en zullen de verantwoordelijken voor deze geplande Democide zich moeten verantwoorden.

Dit bericht is geplaatst in Bilderberg, Deep State, Democide, Dictatuur, Geschiedenis, Jezuieten, Maatschappij, Nazi/Fascisten, NWO, Plandemie, Politiek, Uit de Euro - Nexitt, Vaticaan, Verenigde Nazi's, Volkerenmoord, Zionisten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.