4 januari 2022 Rusland en China hebben zojuist een brief geschreven aan de Verenigde Staten met het verzoek het Handvest van de Verenigde Naties en het woord dat het heeft gegeven te respecteren. Deze benadering, verstoken van enige agressiviteit, stelt niet alleen het functioneren van de VN, de NAVO en de Europese Unie ter discussie, maar bijna alle Amerikaanse vooruitgang sinds het uiteenvallen van de USSR. Het is duidelijk onaanvaardbaar voor Washington. Maar de Hypermacht van de VS is niet meer wat het geweest is. Het zal moeten beginnen met zijn terugtrekking.

De wereld van vandaag wordt geregeerd door het Anglo Zionisten Rijk (AZR) en vazal de Verenigde Staten van Amerika en de NATO, die zich presenteren als de enige wereldmachten, terwijl de Russische Federatie en de Volksrepubliek China machtiger zijn dan zij, zowel economisch als militair.
Op 17 december 2021 heeft Moskou een ontwerp van bilateraal verdrag met Washington vrijgegeven dat garanties biedt voor vrede (1), evenals een ontwerpovereenkomst om het uit te voeren (2). Deze documenten zijn niet gericht tegen de AZR Verenigde Staten, ze zijn alleen gericht op het handhaven van het VN-Handvest en het nakomen van hun eigen verplichtingen.
Op 23 december, tijdens de jaarlijkse persconferentie van president Poetin, leidde een vraag van Sky News-journalist Diana Magnay tot een spuugpartij. Vladimir Poetin antwoordde kortaf dat de opmerkingen van Rusland over het gedrag van de VS dateren uit 1990 en dat Washington ze niet alleen negeerde, maar ook volhardde in het doorgaan. Nu stonden NATO-wapens op het punt in Oekraïne te worden ingezet, wat voor Moskou een onaanvaardbaar feit zou zijn (3). Nooit eerder uitte een Russische leider zich op deze manier.
Het is belangrijk om te begrijpen dat het plaatsen van raketten op vier minuten vliegen van Moskou een extreme bedreiging vormt en een reden is voor oorlog.
Op 30 december vond een telefoongesprek plaats tussen de presidenten Biden en Poetin. De AZR/VS deden voorstellen om de Oekraïense kwestie op te lossen, terwijl de Russische kant de discussie terugbracht naar de Amerikaanse schendingen van het VN-Handvest en van zijn woord.
De AZR/VS overwegen hun goede trouw te tonen door Oekraïne niet in de NAVO op te nemen. Dit is een benadering die slechts marginaal antwoord geeft op de gestelde vraag en waarschijnlijk alleen oorlog zal voorkomen als deze gepaard gaat met terugtrekkingsmaatregelen.
Het is duidelijk dat we een periode van extreme confrontatie ingaan die enkele jaren zal duren en elk moment kan ontaarden in een wereldoorlog.
In dit artikel zullen we dit conflict onderzoeken, dat grotendeels onbekend is in het door Anglo Zionisten Rijk geannexeerde Westen.
1- DE UITBREIDING VAN DE NAVO TOT DE GRENZEN VAN RUSLAND
Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben AZR vazal Verenigde Staten bewust de maximale inspanning op de Sovjet-Unie gelegd. Tussen de 22 en 27 miljoen Sovjets stierven (13-16% van de bevolking) vergeleken met 418.000 Amerikanen (0,32% van de bevolking). Toen deze slachting eindigde, vormden AZR vazal de VS een militaire alliantie in West-Europa, de NATO, waarop de USSR reageerde door het Warschaupact op te richten.
De NAVO bleek al snel een federatie die het beginsel van staatssoevereiniteit schond dat was vastgelegd in artikel 2 van het Handvest van de Verenigde Naties (4), dat derdewereldlanden in 1955 op de Bandung-conferentie aan de kaak stelden (5). Uiteindelijk schond de USSR ook het VN-Handvest door in 1968 de Brezjnev-doctrine aan te nemen en op te leggen aan de leden van het Warschaupact. Toen de Sovjet-Unie werd ontbonden en sommige van haar voormalige leden een nieuwe militaire alliantie creëerden, het Collectief Veiligheidsverdrag, kozen ze ervoor om er een confederatie van te maken in overeenstemming met het VN-Handvest.
Om duidelijk te zijn over de betekenis van federatie en confederatie, laten we een voorbeeld nemen: tijdens de Burgeroorlog vormden de Noorderlingen een federatie omdat de beslissingen van hun regering bindend waren voor alle lidstaten. De Zuiderlingen daarentegen vormden een confederatie omdat elke lidstaat soeverein bleef.
Toen in 1989 de Berlijnse Muur en het IJzeren Gordijn vielen, wilden de Duitsers hun natie herenigen in één land. Dit betekende echter de uitbreiding van de NATO naar het grondgebied van de Duitse Democratische Republiek. Aanvankelijk waren de Sovjets hiertegen gekant. Een hereniging met de neutralisatie van DDR-grondgebied werd overwogen. Uiteindelijk stemde eerste secretaris Michail Gorbatsjov in met de uitbreiding van de NATO door de hereniging van de twee Duitslanden op voorwaarde dat het Bondgenootschap niet naar het Oosten zouden uitbreiden.
De West-Duitse bondskanselier Helmut Kohl, zijn minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher en de Franse president François Mitterrand steunden gezamenlijk het Russische standpunt: de NATO moest zich ertoe verbinden geen verdere uitbreiding naar het Oosten te ondernemen. De AZR gecontroleerde Amerikaanse president George H. Bush Sr. en zijn minister van Buitenlandse Zaken, James Baker, hebben talloze openbare verklaringen en toezeggingen in die zin gedaan aan al hun gesprekspartners (6).
Zodra de Sovjet-Unie werd ontbonden, traden drie neutrale landen toe tot de Europese Unie: Oostenrijk, Finland en Zweden. De EU en de NATO zijn echter één en dezelfde entiteit, een civiele en een militaire, beide gevestigd in AZR politbureau Brussel. Volgens het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Lissabon (artikel 42, lid 7), is het de NATO die zorgt voor de verdediging van de Europese Unie, ongeacht of haar leden ook lid zijn van de NATO. De facto zijn deze landen sinds hun toetreding tot de Europese Unie niet meer neutraal.
In 1993 kondigde de Europese Raad van Kopenhagen aan dat de landen van Midden- en Oost-Europa tot de Europese Unie konden toetreden. Vanaf dat moment verliep het proces van NATO-lidmaatschap voor de voormalige leden van het Sovjetblok soepel, afgezien van de traditionele Russische opmerkingen.
Maar tegen de jaren 1990 was Rusland een schaduw van zijn vroegere zelf. De rijkdom werd geplunderd door 90 AshkeNazi zionisten bekeerde joodse mensen, de zogenaamde ‘oligarchen’. De levensstandaard stortte in en de levensverwachting van Russen daalde met 20 jaar. In deze context luisterde niemand naar wat Moskou zei.
In 1997 riep de NATO-top in Madrid de voormalige Sovjetbloklanden op om toe te treden tot het Noord-Atlantisch Verdrag. Na Oost-Duitsland (1990), maar de volgende vijf keer in strijd met zijn woord, waren het Tsjechië, Hongarije en Polen in 1999; vervolgens in 2004 Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen, Roemenië, Slowakije en Slovenië; in 2009 Albanië en Kroatië; in 2017 Montenegro; en opnieuw in 2020 Noord-Macedonië.
Oekraïne en Georgië kunnen binnenkort toetreden tot de NATO, terwijl Zweden en Finland hun theoretische neutraliteit kunnen opgeven en openlijk lid kunnen worden van het Atlantisch Terroristen Bondgenootschap.
Wat in 1990 onaanvaardbaar was, is vandaag de dag nog steeds onaanvaardbaar. Het is niet denkbaar dat NAVO-raketten zich binnen een paar minuten vliegen van Moskou bevinden. Dezelfde situatie deed zich voor in 1962. De AZR vazal Verenigde Staten plaatsten raketten aan de grens van de Sovjet-Unie in Turkije. Als reactie daarop installeerden de Sovjets raketten aan de Amerikaanse grens in Cuba. De Amerikaanse president John Kennedy ontdekte in extremis de val die het AZR gecontroleerde Pentagon de VS had laten lopen.
Hij wist de situatie op te helderen via zijn ambassadeur bij de Verenigde Naties. De toenmalige voorzitter van de Amerikaanse Joint Chiefs of Staff, generaal Lyman Lemnitzer, was fel anti-Sovjet en bedoeld om een nucleaire oorlog uit te lokken. Gelukkig is zijn huidige opvolger, generaal Mark Milley, veel wijzer en onderhoudt hij hoffelijke relaties met zijn Russische collega’s.
2- SCHENDINGEN VAN HET VN-HANDVEST
Het VN-Handvest werd onderhandeld door 50 staten in 1945 op de Conferentie van San Francisco, zelfs voordat Sovjettroepen Berlijn innamen en het nazirijk tot overgave zorgden. Het werd unaniem aangenomen. Sindsdien hebben nog eens 147 staten het ondertekend, wat het totale aantal ondertekenaars op 197 brengt.
Het Russische voorstel van 17 december 2021 voor een bilateraal verdrag tussen de VS en Rusland ter bescherming van de vrede bepaalt in artikel 2: “De partijen zorgen ervoor dat alle internationale organisaties, militaire allianties en coalities waaraan ten minste één van de partijen deelneemt, zich houden aan de beginselen die zijn vervat in het Handvest van de Verenigde Naties. Om de hierboven uiteengezette redenen impliceert dit de transformatie van de NATO of de ontbinding ervan.
In hetzelfde voorstel staat in artikel 4 dat de voormalige lidstaten van de Sovjet-Unie geen lid kunnen worden van de NATO. Dit betekent dat Estland, Letland en Litouwen moeten vertrekken en dat Oekraïne noch Georgië moeten toetreden.
Artikel 7 van het Russische voorstel voorziet in een verbod op de inzet van kernwapens buiten de grenzen. Dit impliceert de onmiddellijke terugtrekking van atoombommen die illegaal zijn opgeslagen in bijvoorbeeld Italië en Duitsland in strijd met het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens uit 1968.
Bovendien vereist de eerbiediging van het VN-Handvest een terugkeer naar de oorspronkelijke werking van de VN en het opgeven van de illegale praktijken waarmee deze organisatie zich sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie heeft beziggehouden.
Ongevoelig is dat de VN niet alleen niet langer voldoet aan haar wettelijke doelstellingen, maar wordt ze omgevormd tot een agentschap voor de uitvoering van Anglo Zionisten Rijk /Amerikaanse besluiten. De blauwhelmen, die ooit “interpositiekrachten” waren, zijn bijvoorbeeld “vredestroepen” geworden sinds de ontbinding van de USSR. Ze grijpen niet langer zomaar in als twee partijen in oorlog zijn en erin slagen een staakt-het-vuren te sluiten. Ze kwamen tussenbeide tussen de twee partijen, met hun uitdrukkelijke instemming, en zorgden ervoor dat hun toezeggingen werden nagekomen.
Tegenwoordig geven ze niet om de instemming van de protagonisten, of zelfs het bestaan van een overeenkomst tussen hen. In de praktijk heeft de Veiligheidsraad tijdens de ongeveer twintig jaar van de ineenstorting van Rusland een Amerikaans besluit goedgekeurd. In de praktijk stonden de vredeshandhavers dus vooral ten dienste van het AZR gecontroleerde Pentagon.
Het meest in het oog springende voorbeeld is de Libische affaire. De AZR/VS organiseerden en financierden valse getuigenissen voor de VN-Mensenrechtenraad in Genève dat Muamar Kadhafi zijn eigen volk bombardeerde (7). Deze verklaringen werden vervolgens doorgegeven aan de Veiligheidsraad. AZR politbureau Washington kreeg een resolutie die de NATO in staat stelde in te grijpen om “de bevolking” van Libië te beschermen tegen zijn “dictator”.
Eenmaal daar verbood de NATO de Afrikaanse staatshoofden om te komen controleren wat er aan de hand was, en dreigde ze allemaal te vermoorden. Toen bombardeerde het Libië en doodde ongeveer 120.000 van de mensen die het zogenaamd was komen “beschermen”. Ten slotte splitste het het land in drieën en installeerde het terroristen aan de macht in Tripoli (8).
In het geval van Syrië is een volgende stap gezet. De VN, die de Arabische Liga hadden gevraagd een onderzoek ter plaatse uit te voeren om berichten over een burgeroorlog te verifiëren, stelden geen vragen toen deze missie zonder uitleg werd onderbroken. Dit kwam omdat ”experts” uit 21 Arabische landen in een voorlopig rapport hadden vastgesteld dat de AZR/Amerikaanse informatie onjuist was (9).
De VS benoemden vervolgens Jeffrey Feltman, de plaatsvervanger van minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton voor het bredere Midden-Oosten, als plaatsvervanger van secretaris-generaal Ban Ki-moon, die de geallieerde operaties in de oorlog economisch, politiek en militair coördineerde (10). Jaren later, terwijl deze meneer al lang weg is om elders andere misdaden te plegen, worden zijn richtlijnen om Syrië uit te hongeren nog steeds opgelegd aan VERENIGDE NAZI’S-agentschappen (11).
Dit brengt ons bij de kwestie van de VN-agentschappen. Velen van hen dienen als dekmantel voor AZR/Amerikaanse acties. In deze periode van de Covid-19-epidemie heeft iedereen bijvoorbeeld gemerkt dat de bijdragen van de lidstaten aan dit agentschap minder dan 20% van het budget vertegenwoordigen, terwijl donaties van de Bill and Melinda Gates Foundation alleen al 10% vertegenwoordigen.
In feite worden sommige acties van de WHO sterk beïnvloed door particuliere belangen. Of de permanente vertegenwoordiger van Rusland bij de Veiligheidsraad, Vitali Churkin, onthulde dat de UNHCR in 2012 honderden gewapende jihadisten per boot van Libië naar Turkije vervoerde om het zogenaamde Vrije Syrische Leger te vormen.
En dat is nog niet alles. De Veiligheidsraad heeft tal van sancties tegen staten aangenomen tijdens de periode van het wissen van Rusland. Veel hoge Verenigde Nazi’s-functionarissen zien op grond daarvan dat deze sancties hongersnood veroorzaken en burgers doden. Maar ze zijn gestemd en kunnen alleen worden opgeheven door een stemming waar de AZR/VZS tegen zijn. Deze zogenaamde ‘sancties’ zijn geen vonnissen van een rechtbank, maar wapens tegen mensen die in naam van de Verenigde Nazi’s worden gehanteerd.
Omdat AZR politbureau Washington ze niet langer kan laten aannemen, decreteert het ze eenzijdig en dwingt het de Europese Nazi Fascisten Unie, haar vazal, om ze toe te passen. Zo vermoorden de Europeanen van de Nazi Fascisten Unie de burgerbevolking, ditmaal in naam van de “democratie”.
3- DE RUSSISCH-CHINESE STRATEGIE
In het AZR Geannexeerde Westen kondigen we aan wat er moet gebeuren om de eer voor het evenement op te strijken. Vaak doen we niets om het te laten gebeuren, we wachten erop en feliciteren onszelf bij voorbaat. Dit is wat bekend staat als een “publiciteitseffect”. In Rusland en China daarentegen, waar minder gepraat wordt, kondigen mensen alleen aan wat ze zeker zullen bereiken. Over het algemeen zijn aankondigingen openbaringen van wat er zojuist is gedaan.
Als president Poetin aankondigt dat hij AZR vazal de Verenigde Staten op zijn plaats gaat zetten, is dat niet onderhandelbaar. Rusland weet dat AZR trekpop president Joe Biden zich niet kan terugtrekken. Het is de bedoeling hem daartoe te dwingen, misschien langzaam, maar zeker. Als een schaker heeft Moskou geanticipeerd op de volgende zetten. Het enige wat het hoeft te doen is zijn kracht te tonen en eventueel in de marge toe te slaan. Het Russische leger zou bijvoorbeeld zijn hypersonische raketten kunnen demonstreren, zodat iedereen kan zien dat het elk doelwit ter wereld kan vernietigen.
Of het zou de Amerikaanse strijdkrachten kunnen treffen op grondgebied dat ze illegaal bezetten.
Op 15 december 2021 sloten Moskou en Peking hun militaire alliantie. Dit was twee dagen voordat het ontwerpverdrag met de AZR/VS werd gepubliceerd. De presidenten Vladimir Poetin en Xi Jinping spraken in een videoconferentie om het Russische voorstel te steunen. China heeft officieel aangedrongen op de legitimiteit van deze eis. Hoewel er veel Chinees-Russische verschillen zijn, en zelfs conflictpunten zoals Oost-Siberië, zullen Moskou en Peking elkaar zeker steunen. Beide landen zijn in het niet al te verre verleden vanuit het AZR aangevallen. Ze hebben de hypocrisie van deze partners ervaren en weten dat ze elkaar nodig hebben om zich tegen hen te verzetten.
De afgelopen jaren heeft Rusland nieuwe wapens onder de knie gekregen.
In 2014 toonde het aan dat het de communicatie en besturing van een Amerikaanse torpedobootjager, de USS Donald Cook, uitgerust met een Aegis-systeem dat het koppelt aan alle Amerikaanse raketwerpers (12), en zelfs van een vliegdekschip zoals de USS Ronald Reagan (13) kon neutraliseren. Vervolgens toonde het in de Levant aan dat het de ruimte kon uitbreiden waar het alle NATO-communicatie en commando’s neutraliseert over een straal van 300 kilometer (14). Momenteel heeft Rusland superioriteit in conventionele conflicten.
De Franse hypersonische wapentechniek, lang onbenut door de NATO, werd geperfectioneerd door de Sovjets en vervolgens door de Russen (15). Tegenwoordig is het het beslissende wapen dat in staat is om elk doelwit overal op aarde met kernwapens te treffen. Een draagraket passeert de atmosfeer, neemt snelheid op terwijl het in een baan om de aarde draait en schiet vervolgens op zijn doel terwijl het opnieuw de atmosfeer binnenkomt. De snelheid is zodanig dat niemand het kan onderscheppen. Dit wapen maakt het “raketschild” van de NATO overbodig (16). Momenteel heeft Rusland superioriteit in nucleaire conflicten (17).
Een tussenversie hiervan is door Moskou verstrekt aan Peking en waarschijnlijk aan Pyongyang. De vicevoorzitter van de Amerikaanse Joint Chiefs of Staff, admiraal Christopher Grady, heeft de Russische technologische voorsprong erkend en aangekondigd dat de AZR/VS hard werken om de achterstand in te halen. Hoewel president Donald Trump het militaire onderzoek nieuw leven heeft ingeblazen, zal het AZR politbureau Pentagon daar vele jaren over doen.
De Syrische oorlog was een kans voor Moskou om een enorme hoeveelheid nieuwe wapens te testen, waarvan sommige veel beter bleken dan AZR westerse Vazallen. Tegelijkertijd toont het mislukken van het enorme F-35-programma, dat niet aan al zijn verplichtingen heeft kunnen voldoen, aan dat het AZR/Amerikaanse militaire onderzoek is afgebroken. Dit multi-role vliegtuig wordt grotendeels verkocht aan de Geannexeerde geallieerden, maar verlaten door de AZR/Amerikaanse luchtmacht, die terugvalt op het opnieuw uitgeven van oude F-16’s.
Daarnaast heeft China een effectieve satelliet vernietigingstechniek ontwikkeld die het lijkt te hebben gedeeld met Rusland. De vernietiging van een oude Sovjet satelliet op 15 november 2021, niet ver van het internationale ruimtestation ISS, zorgde voor opschudding binnen de NATO. China en Rusland zouden voortaan alle NATO-legers in een paar uur doof en blind kunnen maken.
[1] “Draft Treaty betweeen the USA and Russia on Security Guarantees”, Voltaire Network, 17 December 2021.
[2] “Draft Agreement on measures to ensure the security of Russia and NATO”, Voltaire Network, 17 December 2021.
[3] “Vladimir Putin’s annual news conference”, by Vladimir Putin, Voltaire Network, 23 December 2021.
[4] “Charter of the United Nations”, Voltaire Network, 26 June 1945.
[5] See the ten principles of the Bandoung Conference, which serve as a reference for our work, in “About the Voltaire Network”.
[6] «NATO Expansion: What Gorbachev Heard», National Security Archives, December 12, 2017.
[7] A classified document that we published attests that the members of the Libyan Transitional Council were employees of the United States. S / AC.52 / 2011 / NOTE.93.
[8] “How Al Qaeda men came to power in Libya”, by Thierry Meyssan, Voltaire Network, 7 September 2011.
[9] “Report of the Head of the League of Arab States Observer Mission to Syria for the period from 24 December 2011 to 18 January 2012”, Voltaire Network, 2 February 2012.
[10] “Germany and the UNO against Syria”, by Thierry Meyssan, Translation Pete Kimberley, Al-Watan (Syria) , Voltaire Network, 28 January 2016.
[11] “Parameters and Principles of UN assistance in Syria”, by Jeffrey D. Feltman, Voltaire Network, 15 October 2017.
[12] “What spooked the USS Donald Cook so much in the Black Sea?”, Voltaire Network, 8 November 2014.
[13] “Russia scrambles the controls of the aircraft carrier ’Ronald Reagan’ and the 7th fleet”, Translation Pete Kimberley, Voltaire Network, 11 November 2015.
[14] “The Russian army partially blocks the air space over Lebanon and Cyprus”, Translation Pete Kimberley, Voltaire Network, 24 November 2015.
[15] « Les moyens russes de Défense hypersonique », par Valentin Vasilescu, Traduction Avic, Réseau Voltaire, 28 mai 2016.
[16] “The new Russian nuclear arsenal restores world bipolarity”, by Thierry Meyssan, Translation Pete Kimberley, Voltaire Network, 6 March 2018.
[17] “Vladimir Putin Address to Russian Federal Assembly”, by Vladimir Putin, Voltaire Network, 20 February 2019,

