Zonder opleiding zullen N95-maskers de werknemers aan de frontlinie van Covid-19 niet beschermen.
De belangrijkste strategie voor de bescherming van gezondheidswerkers in de frontlinie van de strijd tegen het ”zeer overdraagbare nieuwe coronavirus”, SARS-CoV-2, is het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen, waaronder het type gelaatsmasker dat bekend staat als een N95 respirator of N95-masker. Bij correct gebruik filteren deze maskers ten minste 95% van de deeltjes in de lucht. Maar gebruikt zonder training, kunnen de maskers niet alleen werknemers blootstellen aan het virus, maar ze ook sussen in het denken dat ze beschermd zijn.
Is het daarom binnenkort verplicht om de angst er goed in te houden bij de bevolking, terwijl er op de achtergrond wordt gewerkt aan de volgende stap?
Brandweermannen krijgen geen masker en helm en worden niet naar brandende gebouwen gestuurd zonder eerst te zijn getraind in het gebruik van de apparatuur om zichzelf te beschermen. We zouden hetzelfde moeten doen voor werknemers in de gezondheidszorg, maar dat lijkt niet de standaard werkwijze te zijn.
U kunt dit zelf zien met een quick scan van video’s of foto’s in mediakanalen die eerstehulpverleners en ziekenhuismedewerkers laten zien. Velen dragen hun persoonlijke beschermingsmiddelen niet goed. Zo werkt een N95 beademingsapparaat alleen als er een strakke afsluiting rond het gezicht is, iets wat bij iemand met een volle baard niet mogelijk is. Voor mensen met gezichtsbeharing is de juiste bescherming een luchtzuiverend beademingsapparaat met positieve druk op het hele gezicht.
Medewerkers in de gezondheidszorg lopen om verschillende redenen een groot risico om angstvirus Covid-19 te krijgen: blootstelling aan veel patiënten met Covid-19 die het virus afgeven, langdurige blootstelling tijdens lange ploegendiensten, en een verhoogde blootstellingsfrequentie door herhaalde ploegendiensten die zorg dragen voor Covid-19-patiënten. Dit wordt verergerd door een gebrek aan capaciteit om alle Covid-19 patiënten te behandelen die bekend staan als isolatiekamers voor infecties in de lucht. Dit zijn eenpersoonskamers voor patiënten die zijn ontworpen om ziekteverwekkers in de lucht in te sluiten met behulp van beademingscontroletechnieken.
Het algemene resultaat is dat gezondheidswerkers vertrouwen op persoonlijke beschermingsmiddelen als strategie om te voorkomen dat ze met angstvirus SARS-CoV-2 geïnfecteerd raken. Veel van de landelijke aandacht is gericht op het tekort aan beademingsapparatuur, zoals N95-maskers (de 95 verwijst naar het feit dat deze maskers 95% van de kleine stofdeeltjes in de lucht uitfilteren), en dit blijft een punt van grote zorg. Maar het oneigenlijke gebruik van N95-maskers brengt ook gezondheidswerkers – en patiënten – in gevaar.
Verloren in de discussie over persoonlijke beschermingsmiddelen is dat deze als lAATSTE VERDEDIGINGSLINIE moeten worden gebruikt. Het National Institute for Occupational Health and Safety (NIOSH) gebruikt de zogenaamde hiërarchie van controles om de effectiviteit van en de voorkeur voor interventiestrategieën te rangschikken.
Het eerste doel is om een gevaar te elimineren of te vervangen, die geen van beide mogelijk zijn voor gezondheidswerkers die patiënten met ANGSTVIRUS Covid-19 behandelen.
ER BESTAAT GEEN VACCIN TEGEN GRIEP EN VERKOUDHEID, DUS OOK VOOR ANGST VIRUS COVID-19 KOMT ER GEEN WERKEND VACCIN !!!
Vervolgens komen er technische controles, zoals isolatiekamers voor infecties in de lucht, die de lucht in de kamer voortdurend vervangen door 100% buitenlucht of filteren op fijnstof zoals stof, virussen en bacteriën. CDC-richtlijnen raden het gebruik van isolatiekamers aan voor patiënten die CPAP- of BiPAP-machines gebruiken, die virale deeltjes in de lucht kunnen duwen, hoewel veel ziekenhuizen andere gebieden van ziekenhuizen in negatieve drukruimtes veranderen.
De op één na laatste strategie omvat administratieve controles om de totale duur en de frequentie van de blootstelling te verminderen. In normale tijden kan dit betekenen dat het aantal ploegen dat een werknemer op een angstvirus Covid-19-verdieping heeft, wordt verminderd. Gezien de toenemende hoeveelheid werk die alle handen aan dek nodig heeft, is dit nu niet mogelijk.
De controlemaatregel in laatste instantie is persoonlijke beschermingsmiddelen, inclusief ademhalingsapparatuur. De gemeenschap van gezondheids- en preventiemedewerkers op het werk heeft al tientallen jaren geleden erkend dat, willen ademhalingstoestellen effectief zijn, frontlijnwerkers goed moeten worden getest en getraind om ze te gebruiken. Toch krijgt slechts een klein deel van de gezondheidswerkers – degenen die normaal gesproken patiënten met ademhalingsproblemen behandelen of die werken met degenen die zeer besmettelijk zijn – de juiste opleiding voor het gebruik van N95– respirators. En aangezien bijna alle gezondheidswerkers worden opgeroepen om te helpen bij de behandeling van ANGSTVIRUS Covid-19 patiënten, krijgen slechts weinigen deze training.
Het opleidingsproces om ervoor te zorgen dat het juiste gebruik van ademhalingstoestellen kan kwalitatief of kwantitatief worden uitgevoerd. De kwalitatieve aanpak is een snelle slaag- en faaltest. Een gebruiker probeert eerst verschillende soorten en maten maskers uit om de pasvorm te controleren. Na een keuze te hebben gemaakt en de juiste manier van dragen te hebben getoond, krijgt de gebruiker een uitdaging: een zoete of bittere of irriterende chemische stof komt vrij in de lucht en de gebruiker ziet of hij of zij het in het masker kan ruiken. Als er geen geur is, werkt het masker.
De uitdaging wordt ook aangegaan terwijl de gebruiker zijn of haar hoofd van de ene naar de andere kant, op en neer, beweegt en tijdens het reciteren van de Rainbow Passage – een script dat is ontworpen om de mond en de kaak op verschillende manieren in beweging te krijgen. Het doel is om te testen hoe het masker presteert tijdens gesimuleerde werkactiviteit die beweging en praten omvat.
De laatste fasen van de training omvatten de juiste manier om het masker op te zetten en af te doen en hoe een gebruikersverzegeling te controleren elke keer dat het masker wordt gedragen, en de juiste behandeling en verzorging van het ademhalingstoestel. Deze procedures zijn niet tijdrovend – maar ze zijn essentieel en levensreddend.
Het verkeerd dragen van een masker brengt een dubbel risico met zich mee. Ten eerste zal een verkeerd gedragen masker de gebruiker niet beschermen tegen ademhalingsrisico’s zoals SARS-CoV-2. Ten tweede kan een onjuist gedragen masker gezondheidswerkers en burgers een vals gevoel van veiligheid geven dat ze in een risicovolle omgeving worden beschermd, terwijl dat in werkelijkheid niet het geval is.
Natuurlijk zijn niet alle ademhalingsapparaten hetzelfde. N95’s zijn gecertificeerd en hebben de voorkeur (er zijn ook N99-maskers en R- en P-maskers die nog effectiever zijn). Als N95 maskers niet beschikbaar zijn, heeft het OSHA op 3 april een advies uitgebracht over de volgorde van de gewenste vervangingsmiddelen. Ademhalingstoestellen uit andere landen, met uitzondering van China, zijn de volgende voorkeursoptie (tenzij het ademhalingstoestel uit China wordt vervaardigd door een bedrijf dat een NIOSH-certificaat heeft). De op één na beste optie is een beademingsapparaat uit China, bijvoorbeeld met een KN95-aanduiding.
ALS HET WETENSCHAPPELIJK AANGETOOND WORD DAT HET ANGSTVIRUS (covid-19) INDERDAAD ZEER DODELIJK EN BESMETTELIJK IS DAN IS HET LAATSTE REDMIDDEL EEN CHIRURGISCH MASKER..
Het leveren van meer ademhalingsapparatuur en persoonlijke beschermingsmiddelen aan de frontlinie is niet genoeg om de GECREERDE ANGST CRISIS op te lossen waar gezondheidswerkers en argeloze burgers mee te maken hebben. We moeten stoppen met het aanwakkeren van angst om iedereen naar het gezondheidszorg-equivalent van brandende gebouwen zonder ervoor te zorgen dat iedereen weet hoe ze deze beschermingsmiddelen op de juiste manier moeten gebruiken.
EN VOOR ONGETRAINDE BURGERS DIE NIET WETEN HOE ZIJ MOETEN OMGAAN MET EEN MASKER ZIJN DE GEZONDHEIDSRISICO’S VELE MALEN GROTER DAN HET ANGSTVIRUS (CORONA COVID-19) ZELF…..
Deel deze info met iedereen die je lief is, volg ons op Twitter, Youtube & Fascistenboek
Joseph G. Allen, D.Sc., is een assistent-professor aan de Harvard T.H. Chan School of Public Health, oprichter en directeur van het Healthy Buildings Program van de school, en co-auteur van “Healthy Buildings”: How Indoor Spaces Drive Performance and Productivity” (Harvard University Press, april 2020). David C. Christiani, M.D., is een arts in de Afdeling Longzorg en Kritische Zorg in het Massachusetts General Hospital, professor in de geneeskunde aan de Harvard Medical School, en professor in milieuhygiëne aan de Harvard T.H. Chan School of Public Health. Zij geven leiding aan het Harvard Education and Research Center on Occupational Health and Safety.