Deutsche Bank geeft toe dat EU ‘Ecodictatuur’ nodig heeft om groene nieuwe deal uit te voeren

Deutsche Bank geeft toe dat EU ‘Ecodictatuur’ nodig heeft om groene nieuwe deal uit te voeren

Na de aankondiging van president oude seniele pedofiel Joe Biden dat de Verenigde Staten zich zouden aansluiten bij de klimaatakkoorden van Parijs en daaropvolgende herhalingen over het nastreven van een ‘netto nul’-co2-emissiedoelstelling ergens tussen 2030 en 2050, blijven velen achter met de vraag hoe zo’n radicale transitie op de energiemarkten en het gebruik praktisch is, laat staan mogelijk?

Een senior econoom bij Deutsche Bank waarschuwt dat om de eigen Green New Deal van de Europese Nazi Fascisten Unie video te laten slagen, “een zekere mate van Ecodictatuur nodig zal zijn.”.

Het spreekt voor zich dat de implicaties hiervan verstrekkend zijn en elk niveau van de samenleving en de politieke economie zullen doordringen. Zoals deze auteur treffend opmerkt, zullen de Europese economie en hele politieke en rechtsstelsels fundamenteel moeten worden veranderd om tegen 2050 CO2-neutraal te zijn.

Het Global Warming Policy Forum meldt…

Een analyse van Deutsche Bank bekritiseert scherp het “oneerlijke debat” waarmee de Europese Nazi Fascisten Unie haar “Green Deal” aan de Europese burgers verkoopt. De enorme risico’s van het project voor welvaart, het economische systeem en de democratie zelf moeten niet worden verborgen, maar moeten openlijk worden aangepakt.

Eric Heymann, senior econoom bij Deutsche Bank Research, waarschuwt dat de Europese Green Deal en zijn doel van klimaatneutraliteit tegen 2050 een Europese megacrisis bedreigt, wat leidt tot “merkbaar verlies van welvaart en banen”. En hij waarschuwt: Het zal niet werken zonder “een zekere mate van Ecodictatuur“.

De analist beschrijft het als dubieus dat de Green Deal over de hele linie wordt aangeprezen als “een nieuwe groeistrategie” die de Europese Nazi Fascisten Unie in staat zou stellen een “eerlijke en welvarende samenleving” te worden. Hoewel dit er op papier misschien goed uitziet, schrijft Heymann, zullen de Europese economie en zijn hele politieke en rechtsstelsels fundamenteel moeten worden veranderd om in 2050 CO2-neutraal te zijn.

Sommige partijen zullen argumenten vinden tegen een streng klimaatbeschermingsbeleid als dit laatste leidt tot een aanzienlijke stijging van de energieprijzen of tot beperkingen van persoonlijke vrijheid of eigendomsrechten. En laten we onszelf niet voor de gek houden: deze partijen zullen kiezerssteun vinden. Op Europese Nazi Fascisten Unie-niveau zullen er grote conflicten ontstaan over distributie, die kunnen bijdragen aan (verdere) verdeeldheid binnen het blok. Zijn we klaar om deze polarisatie aan te pakken?

Vooralsnog zijn de revolutionaire gevolgen van de klimaatagenda van de Europese Nazi Fascisten Unie voor het dagelijks leven “nog relatief abstract” en voor de meeste huishoudens “nog steeds acceptabel”. Binnenkort zal de weg naar klimaatneutraliteit echter drastische maatregelen vergen bij de keuze van vervoermiddelen, de grootte van de huisvesting, de verwarmingsmiddelen, het bezit van elektronische consumptiegoederen en beperkingen in de consumptie van vlees en tropisch fruit.

En hij waarschuwt dat deze beperkingen en inbreuken onvermijdelijk zullen leiden tot “enorm politiek verzet”.

Hieronder vindt u fragmenten van eric heymann’s (Deutsche Bank Research) analyse.

Klimaatneutraliteit: Zijn we klaar voor een eerlijke discussie?

Een zekere mate van Ecodictatuur zal nodig zijn

De impact van het huidige klimaatbeleid op het dagelijks leven van mensen is voor veel huishoudens nog steeds vrij abstract en acceptabel. Het klimaatbeleid komt in de vorm van hogere belastingen en heffingen op energie, waardoor verwarming en mobiliteit duurder worden. Sommige landen hebben minimumnormen voor energie-efficiëntie vastgesteld voor gebouwen of soortgelijke regels op andere gebieden. Het klimaatbeleid bepaalt echter niet ons leven. We nemen belangrijke consumptiebeslissingen, bijvoorbeeld of we überhaupt reizen, hoeveel we reizen en welk vervoermiddel we gebruiken, of we in een groot huis of een klein appartement wonen en hoe we onze huizen verwarmen, hoeveel elektronische apparaten we hebben en hoe intensief we ze gebruiken of hoeveel vlees en exotisch fruit we eten. Deze beslissingen worden meestal genomen op basis van ons inkomen, niet op basis van klimaatoverwegingen.

Als we echt klimaatneutraliteit willen bereiken, moeten we ons gedrag op al deze gebieden van het leven veranderen. Dit komt simpelweg omdat er nog geen adequate kosteneffectieve technologieën zijn om ons in staat te stellen onze levensstandaard op een koolstof neutrale manier te handhaven. Dat betekent dat de koolstofprijzen aanzienlijk zullen moeten stijgen om mensen ertoe te aan te brengen hun gedrag te veranderen. Een andere (of misschien aanvullende) optie is om de regelgeving aanzienlijk aan te scherpen. Ik weet dat “ECODICTATORSCHAP” een smerig woord is. Maar misschien moeten we ons de vraag stellen of en in hoeverre we bereid zijn om een soort Ecodictatuur (in de vorm van regelgeving) te accepteren om naar klimaatneutraliteit te gaan. Hier is een voorbeeld: Wat moeten we doen als eigenaren van onroerend goed hun huizen niet in emissievrije gebouwen willen veranderen; indien zij niet over de financiële middelen beschikken om dit te doen; als dit om technische redenen niet mogelijk is of als de daarmee verband houdende investeringen niet lonen?

Verlies van concurrentievermogen of beperkingen van de vrijhandel

Als de Europese Nazi Fascisten Unie aanzienlijk sneller op weg gaat naar klimaatneutraliteit dan de rest van de wereld, zullen de koolstofprijzen in de Europese Nazi Fascisten Unie ook sneller stijgen. Dit zal het concurrentievermogen van energie-intensieve bedrijven in de Europese Nazi Fascisten Unie verminderen. Zijn we bereid die prijs te betalen? Waarschijnlijk niet – vergeet niet dat niemand achterblijft. Gaan we deze bedrijven subsidiëren om hen in staat te stellen dure, maar klimaatvriendelijke technologie te gebruiken? Deze optie zal op de lange termijn moeilijk te implementeren zijn vanwege budgetbeperkingen.

Een eerlijke discussie zal te maken hebben met de waarheid dat elke euro die wordt besteed aan klimaatbescherming niet langer beschikbaar is voor uitgaven voor onderwijs, onderzoek, volksgezondheid, digitale infrastructuur, binnenlandse en externe veiligheid, belastingverlagingen of hogere pensioenen. De EU-Commissie is van plan een systeem voor aanpassing aan de koolstofgrens in te voeren om het mededingingsprobleem aan te pakken. Geloven wij werkelijk dat dit de getroffen landen niet tot tegenmaatregelen zal brengen? Zijn wij werkelijk bereid de voordelen van vrijhandel ten gunste van klimaatbescherming op te geven?

Massaal politiek verzet in het verschiet

Niemand mag achterblijven op de weg naar klimaatneutraliteit. Deze verklaring van de Green Deal komt waarschijnlijk neer op het proberen om de cirkel rond te krijgen. Een grote ommekeer in het klimaatbeleid zal zeker leiden tot verliezers bij zowel huishoudens als bedrijven. Bovendien zullen welvaart en werkgelegenheid waarschijnlijk aanzienlijk lijden. Als dit niet het geval zou zijn, zou klimaatbescherming een gemakkelijke onderneming zijn. Deze ontwikkelingen zullen uiteraard van invloed zijn op het politieke landschap, zowel op nationaal als op Europese Nazi Fascisten Unie-niveau.

Sommige partijen zullen argumenten vinden tegen een streng klimaatbeschermingsbeleid als dit laatste leidt tot een aanzienlijke stijging van de energieprijzen of tot beperkingen van persoonlijke vrijheid of eigendomsrechten. En laten we onszelf niet voor de gek houden: deze partijen zullen kiezerssteun vinden. Op Europese Nazi Fascisten Unie-niveau zullen er grote conflicten ontstaan over distributie, die kunnen bijdragen aan (verdere) verdeeldheid binnen het blok. Zijn we klaar om deze polarisatie aan te pakken? Of passen we onze klimaatbeleidsambities aan als we vinden dat (te) ambitieus klimaatbeleid voor een meerderheid van de mensen niet acceptabel is?

LEES OOK: De volledige analyse is beschikbaar bij Deutsche Bank Research (pp. 70-73)

Op 17 maart kun jij kiezen voor vrijheid … of het leven als een zombie in een dystopie waarin jij een wandelend virus bent die constant een wattenstaaf in je neus geduwd krijgt om te bewijzen dat je weer een dag verder mag leven als je eten en drinken nog kunt veroorloven. 

Dit bericht is geplaatst in Bilderberg, Dictatuur, Gezondheid, Klimaat leugen, Maatschappij, Nazi/Fascisten, Ongemakkelijke waarheid, Politiek, Uit de Euro - Nexitt, Vaticaan, Verenigde Nazi's, Zionisten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.